I SA/Gl 525/04
PostanowienieWSA w Gliwicach2004-05-31
Skład orzekający: Sędzia NSA Ewa Madej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której nie wniesiono odwołania do organu drugiej instancji, podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której strona nie wniosła odwołania do organu drugiej instancji, podlega odrzuceniu, ponieważ nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Zgodnie z przepisami PPSA, kontrola sądowa decyzji administracyjnych obejmuje jedynie decyzje ostateczne, od których nie przysługują dalsze środki zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżący C. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Burmistrza Gminy K. dotyczącą podatku od nieruchomości. Skarżący podniósł, że organ nie uwzględnił stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wcześniej uchyliło decyzję Burmistrza. Skarżący nie wniósł jednak odwołania od drugiej decyzji Burmistrza do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz bezpośrednio skargę do Sądu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. G. na decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę
W dniu 26 marca 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2004r. skarga C. G. na decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. nr [...].
W skardze C. G. podniósł, że Burmistrz wydając zaskarżoną decyzję całkowicie złamał prawo, albowiem nie uwzględnił stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które uchyliło pierwszą decyzję wydaną przez Burmistrza K. w jego sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że spełnia warunki do umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, a nadto wnósł o pozytywne rozpatrzenie przez Sąd jego odwołania i "nakazanie Burmistrzowi, aby zaczął uznawać decyzje Sądu".
Skargę, jako wniesioną bezpośrednio do Sądu, przekazano na zasadzie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sadów admisnitracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271), Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C., celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych.
Z odpowiedzi udzielonej w dniu [...] 2004 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wynika, iż w 2003 r. skarżący C. G. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. odwołanie od decyzji Burmistrza K. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Z treści skargi wynika, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy C. G. Burmistrz K. wydał [...] r. niekorzystną dla niego decyzję. Jednakże od tej decyzji skarżący nie wniósł odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią przepisu art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednakże zakres tej kontroli został przez prawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Konsekwencją powołanych wyżej przepisów jest ograniczenie możliwości zaskarżania decyzji administracyjnych do tych decyzji, które jako ostateczne kończą postępowanie w sprawie, od których stronie nie przysługuje żaden środek ich zaskarżenia (taki, jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy).
Wobec powyższego, od decyzji organu pierwszej instancji (w niniejszej sprawie - burmistrza) skarga nie przysługuje, bowiem decyzja ta może być zaskarżona odwołaniem do organu drugiej instancji, jakim jest w tej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W tym przypadku złożona do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga na decyzję organu administracji, wydaną w pierwszej instancji - podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie złożył odwołania od decyzji organu pierwszej instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zatem nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, o których stanowi art. 52 § 1 powołanej wyżej ustawy. Skarga została zatem złożona na decyzję nieostateczną, co w świetle powołanych wyżej przepisów, czyni ją niedopuszczalną.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło