I SA/Gl 526/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenie zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę; Zarządzeniem z dnia 29 marca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał B. i T. G. do uiszczenia kwoty [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi, w terminie do siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z potwierdzeń odbioru wynika, że wezwania Sądu przesłane na wskazany w skardze adres doręczono – w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. – dorosłemu domownikowi w dniu 7 kwietnia 2005 r. W dniu [...] 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wnieśli o zwolnienie ich "z obowiązku uiszczenia kosztu wpisu sądowego w kwocie [...] zł." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Mając na uwadze treść pouczenia zawartego w wezwaniu Sądu należało stwierdzić, że termin zakreślony dla uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął w niniejszym przypadku w dniu [...] 2004 r. ([...] – dzień roboczy). Wniosek o przyznanie prawa pomocy (wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego) można uznać za czynnością alternatywną dla uiszczenia należnej opłaty sądowej. Jednakowoż czynność ta, aby odniosła skutek winna być dopełniona w terminie zakreślonym dla uiszczenia wspomnianej opłaty. Złożenie wniosku po terminie skutkuje uznaniem tej czynności jako bezskutecznej w myśl art. 85 p.p.s.a, a w konsekwencji stwierdzeniem, że skarga w niniejszym przypadku nie została opłacona należnym wpisem sądowym. Z kolei przepis art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. przewiduje, że skarga, od której pomimo wezwania nie został w siedmiodniowym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie skargę – jako nieopłaconą – należało odrzucić, co też postanowiono w sentencji, na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a w związku z art. 58 § 3 tej ustawy.