I SA/Gl 528/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lipca 2009 r. sprawy ze skargi R. W. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych – interpretacji w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, zwrócił uwagę przede wszystkim na bardzo ciężki stan swojego zdrowia. Wnioskodawca poza trzema zespołami chorobowymi, z powodu których wydano w stosunku do niego orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu znacznym, cierpi także na inne poważne choroby i w konsekwencji często przebywa w szpitalach, przechodząc liczne operacje chirurgiczne. Skarżący podkreślił zarazem, że ponosi znaczne koszty leczenia, w tym na świadczenia prywatnej służby zdrowia, z których zmuszony jest stale korzystać. W tym kontekście wyliczył wszystkie wydatki ponoszone w rozpatrywanym zakresie na łączną kwotę [...] zł miesięcznie. Z kolei wydatki mieszkaniowe podsumował na [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca skonstatował zatem, że po odliczeniu tych kosztów stałych na pozostałe wydatki życiowe jego i jego małżonki pozostaje kwota [...]zł. Stwierdził bowiem, że w jego gospodarstwie domowym uzyskiwany jest dochód w wysokości netto [...]zł, na który składają się jego renta ([...]zł netto) oraz emerytura jego małżonki ([...]zł netto). Według wniosku skarżący posiada mieszkanie, garaż, dwa samochody, w tym jeden niesprawny, oraz oszczędności w kwocie [...] zł. Do wniosku załączono plik dokumentów związanych z leczeniem skarżącego oraz z ponoszonymi w związku z tym kosztami. Wpis sądowy od skargi, czyli najwyższa opłata sądowa, której uiszczenie może wchodzić w rachubę w niniejszym postępowaniu, wynosi [...] zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, skonstatować trzeba, że powyższa przesłanka nie została spełniona, przy czym konkluzję taką można sformułować na podstawie oświadczeń skarżącego, bez potrzeby dokonywania wezwania o nadesłanie dodatkowej dokumentacji źródłowej. Nie ulega przecież wątpliwości, że w jego gospodarstwie domowym uzyskiwane są stałe dochody, których wysokość – pomimo bardzo ciężkiego stanu zdrowia i łączących się z nim kosztów leczenia – pozwala na bieżące i niezakłócone pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, w tym wspomnianych wydatków na leczenie. Zastrzec przy tym wypada, iż stan zdrowia, nawet niezmiernie poważny, nie stanowi niejako sam przez się podstawy do uwzględnienia wniosku o przyznania prawa pomocy – może on przemawiać na rzecz takiego wniosku w swoisty pośredni sposób, o ile negatywnie wpływa na sytuację majątkową wnioskodawcy, ograniczając jego możliwości zarobkowe i zwiększając skalę jego wydatków o kwoty konieczne dla polepszenia zdrowia. Kwoty te należy przy tym postrzegać szeroko, nie tylko jako środki przeznaczone na leki czy świadczenia zdrowotne, ale także jako wydatki związane z podwyższonymi kosztami utrzymania osoby chorej oraz mające na celu poprawę jej warunków życia czy utrzymanie ich na godziwym poziomie, np. koszty diety, rehabilitacji itp. Wszystkie te wydatki miano jednak na uwadze podczas rozpoznawania niniejszego wniosku, przyjmując taką ich wysokość, jaka została wyliczona we wniosku. Jak już wszelako zaznaczono, dochody wskazane we wniosku pozwalają na ich pokrycie oraz na poniesienie pozostałych wydatków codziennych. Co więcej, umożliwiły one skarżącemu nawet zgromadzenie oszczędności, których wysokość stanowi piętnastokrotność należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi. Ta ostatnia okoliczność ma decydujące znaczenie dla odmowy przyznania prawa pomocy. Brak wszak przeszkód, by nieznaczna część oszczędności skarżącego została przeznaczona na potrzeby postępowania, i to bez odczuwalnego wpływu na sytuację jego i jego rodziny. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.