I SA/Gl 530/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 14 lutego 2025 r. nr 2401-IOD-2.4102.62.2024 UNP: 2401-25-035503 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2017 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z 30 marca 2025 r. M.C. (dalej: skarżący), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ), wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 14 maja 2025 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 28 maja 2025 r. Termin na usunięcie braku formalnego skargi upływał skarżącemu z dniem 4 czerwca 2025 r. W odpowiedzi na wyżej wskazane wezwanie, pełnomocnik skarżącego nadesłał za pismem z 4 czerwca 2025 r., uwierzytelnioną kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do reprezentowania go przed Sądami w sprawie skargi na decyzję organu z 30 grudnia 2022 r. nr 2401-IOD-2.4102.10.2022. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Pełnomocnictwo może być ogólne tj. do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych spraw oraz do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.p.s.a.). Z kolei, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia jej braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd odrzuci ją postanowieniem, przy czym może to zrobić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż pełnomocnik skarżącego został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku formalnego skargi. Wskazane wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 28 maja 2025 r., a zatem termin na usunięcie braku formalnego skargi upływał skarżącemu z dniem 4 czerwca 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał, z zachowaniem ustawowego terminu, uwierzytelnioną kserokopię dokumentu pełnomocnictwa, które umocowuje pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przez tut. Sądem w sprawie, która nie jest przedmiotem niniejszej skargi. W świetle powyższych ustaleń, Sąd nie ma wątpliwości, iż skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem formalnym, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.