I SA/Gl 532/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do zwrotu podatku postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia 5 marca 2019 r. A S.A. w M. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wyżej wskazane postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...], nr [...] o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r. w wysokości [...] zł do dnia [...] w związku z dokonywaną w ramach kontroli celno-skarbowej weryfikacją rozliczenia skarżącej Spółki, której siedziba obecnie mieści się w B. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 4 czerwca 2019 r. skarżąca została wezwana do: 1) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi; 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej; 3) uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono skarżącej w dniu 11 czerwca 2019 r. Kwotę należną tytułem wpisu od skargi skarżąca uiściła w dniu 27 czerwca 2019 r., natomiast do wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi ustosunkowała się w dniu 2 lipca 2019 r., przedkładając m. in. podpisany egzemplarz skargi i dokument (informację odpowiadającą odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców), z którego wynika upoważnienie do działania w imieniu skarżącej osób, które skargę tę podpisały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na skutek niewykonania w terminie wezwania do uzupełnienia wyżej wskazanych jej braków formalnych i wezwania do uiszczenia należnego wpisu. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii wymogów formalnych skargi, wskazać trzeba, że stosownie do art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (a więc także skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Na podstawie powyższych przepisów nie ulega wątpliwości, że skarga wniesiona w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową powinna zostać podpisana przez osoby upoważnione do reprezentowania tego podmiotu. Co więcej, osoby te powinny jednocześnie wykazać możność działania w tym zakresie, gdyż w braku przesądzenia kwestii możności podpisania pisma przez osobę, która to uczyniła, nie jest wszak możliwe ustalenie, czy pismo to wyraża wolę podmiotu, w którego imieniu zostało wniesione. Jeśli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Nie mniej istotne jest również to, że w myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza z kolei o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie skierowano do skarżącej zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od tego pisma. Biorąc pod uwagę datę doręczenia skarżącej tych wezwań, uznać należało, że ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do ich wykonania był wtorek 18 czerwca 2019 r. W tym czasie wezwania te nie zostały jednak wykonane. Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności skutkować musiało odrzuceniem skargi i stąd wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.