I SA/Gl 539/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2016 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. (dalej jako: "organ") przedłużył A Sp. z o.o. w S.(dalej jako: "skarżąca") termin zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2016 r. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 sierpnia 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia oraz załączył zaskarżone postanowienie (włączone do akt sądowych) wraz z potwierdzeniem jego doręczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Od postanowienia organu I instancji, jakim niewątpliwie jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., wydanego w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za czerwiec 2016 r., przysługiwało skarżącej prawo złożenia zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Tej treści pouczenie zawarte zostało w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo prawidłowego doręczenia zaskarżonego postanowienia oraz zawartego w nim pouczenia o prawie jego zaskarżenia, skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej środka. Tymczasem z treści art. 52 p.p.s.a. wynika wprost, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być akt lub czynność, od których nie przysługuje już żaden określony w wyżej wymienionym przepisie prawa środek zaskarżenia, a zatem rozstrzygnięcia ostateczne, od których nie przysługuje środek zaskarżenia. W tej sytuacji, skoro sąd administracyjny nie zastępuje orzekających w toku postępowania administracyjnego organów II instancji, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, skargę należało uznać za niedopuszczalną. W niniejszej sprawie w sposób nie budzący wątpliwości skarżąca nie wyczerpała administracyjnego toku postępowania z uwagi na niezłożenie w wyznaczonym terminie zażalenia. Termin do wniesienia środka odwoławczego do organu II instancji upłynął bezskutecznie w dniu 9 sierpnia 2016 r. Z tego też względu stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie nie mogło zasługiwać na uwzględnienie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.