I SA/Gl 541/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżąca A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...], na podstawie której odmówiono umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 i 2009 r. w łącznej wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 maja 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając w terminie na powyższe wezwanie strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. referendarz sądowy odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, a następnie na skutek złożonego sprzeciwu tak samo orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 26 stycznia 2015 r. W związku z uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 26 stycznia 2015 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 marca 2014 r., wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 maja 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona, zawierająca powyższe wezwanie, była awizowana po raz pierwszy w dniu 17 marca 2015 r., po raz drugi – w dniu 25 marca 2015 r., a następnie wydana skarżącej w dniu 30 marca 2015 r. Do chwili obecnej wymagany wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – pod rygorem jej odrzucenia), uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto zwrócić należy uwagę, że według orzecznictwa złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu czyni wcześniejsze wezwanie niebyłym. Dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, w przypadku nieuwzględnienia wniosku, strona winna zostać ponownie wezwana do uiszczenia wpisu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 307/12, opubl. w Lex nr 1166089 i z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, opubl. w ONSAiWSA z 2006 r., nr 1, poz. 12). W rozpatrywanej sprawie Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec powyższego wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania tj. 30 marca 2015 r., upłynął bezskutecznie z dniem 7 kwietnia 2014 r., a to z uwagi na brzmienie art. 83 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 90). Zgodnie bowiem z treścią powołanego art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.