I SA/Gl 545/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 17 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. (M.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 9 lutego 2024 r. nr SKO.V/428/278/2023 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 2 kwietnia 2024 r. A.M. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 9 maja 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Postanowieniem z 3 października 2024 r. sygn. akt I SPP/Gl 162/24 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 25 listopada 2024 r. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 26 listopada 2024 r., w piśmie z 2 grudnia 2024 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 9 maja 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z 2 grudnia 2024 r. została doręczona (wydana) skarżącemu 20 grudnia 2024 r., po jej dwukrotnej awizacji przez operatora pocztowego w dniach 5 i 13 grudnia 2024 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarga nie została należycie opłacona. W związku z tym skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 9 maja 2024 r. sformułował wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany, a skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. Konieczne stało się zatem wystosowanie wezwania z 2 grudnia 2024 r., co spowodowało, że skarżący został ponownie zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo z 2 grudnia 2024 r., w którym zawarto wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 9 maja 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona (wydana) skarżącemu 20 grudnia 2024 r., po jej dwukrotnej awizacji przez operatora pocztowego w dniach 5 i 13 grudnia 2024 r. W odniesieniu do tej przesyłki zastosowanie musiała zatem znaleźć instytucja fikcji doręczenia uregulowana w art. 73 p.p.s.a., gdyż czternastodniowy termin liczony od daty pierwszej awizacji upłynął 19 grudnia 2024 r. Należało więc przyjąć, że skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił 19 grudnia 2024 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upływał w związku z tym skarżącemu 26 grudnia 2024 r., tj. drugiego dnia Bożego Narodzenia. Dzień ten stosownie do art. 1 pkt 1 lit. m ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1920 ze zm.) był dniem ustawowo wolnym od pracy. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. A zatem ostatecznie termin na uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi upływał 27 grudnia 2024 r. (piątek). W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony. Konkludując, pozostało uznać, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.