I SA/Gl 546/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącej kwotę [...] (słownie: [...] ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] organ odwoławczy, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję, wydaną w przedmiocie odpowiedzialności skarżącej jako osoby trzeciej za zobowiązania podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Powołując się na tę okoliczność, wniósł w odpowiedzi na skargę o umorzenie postępowania sądowego. Odpowiadając na wezwanie Sądu, organ pismem z dnia [...] 2010 r. poinformował, że decyzja z dnia [...] r. nie została zaskarżona. Skarżąca, która reprezentowana jest przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, nie uiściła wpisu, złożyła natomiast w skardze wniosek o zasądzenie "kosztów postępowania sądowego wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z kosztami pełnomocnictwa". Na wezwanie Sądu, wystosowane w tej i w innych toczących się obecnie sprawach skarżącej, jej pełnomocnik przedstawił odpis dokumentu, z którego wynika, że opłatę skarbową w wysokości [...] zł od pełnomocnictwa uiścił tylko raz. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 25 maja 2010 r. stwierdzono brak opłaty skarbowej za pełnomocnictwo znajdujące się w aktach niniejszej sprawy; uznano natomiast, że opłatę tę uiszczono w ramach postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 543/10. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez organ z powyższej możliwości samokontroli powoduje sytuację, do osiągnięcia której zmierza skarga, czyli eliminuje zaskarżoną decyzję z obrotu prawnego. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane przez wspomnianą skargę, a mające na celu sądową kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego, staje się bezprzedmiotowe. Postępowanie takie zaś, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy umorzyć, i dlatego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Do takich kosztów – w przypadku strony reprezentowanej przez radcę prawnego – w art. 205 § 2 P.p.s.a. zaliczono wynagrodzenie tego radcy, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Należy zatem sięgnąć do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.). Według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą [...] zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. W § 14 ust. 2 pkt 1 lit a i b rozporządzenia mowa jest bowiem o sprawach, których przedmiot stanowią odpowiednio należność pieniężna (lit. a) oraz skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b), natomiast skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie odpowiedzialności za zobowiązania innego podmiotu. Przyjąć w szczególności wypada, że skarga ta nie odnosi się do należności pieniężnej, zwłaszcza wysokości, w jakiej ją wymierzono, lecz innej kwestii, mianowicie zasadności przypisania stronie odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe innego podmiotu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 1651/06, LEX nr 434549). Niezbędne koszty postępowania według art. 205 § 2 P.p.s.a. obejmują również wydatki radcy prawnego, w tym poniesione celem opłacenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Zarządzeniem z dnia 25 maja 2010 r. przyjęto jednak, że opłata ta nie została uiszczona na potrzeby niniejszej sprawy, wobec czego nie uwzględniono jej podczas ustalania kosztów postępowania poniesionych przez stronę. Uczyniono to wszak w ramach postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 543/10, do której "przypisano" opłatę jednokrotnie wpłaconą przez stronę skarżącą. Mając na względzie powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.