I SA/Gl 548/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie NSA Eugeniusz Christ, Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), Protokolant apl. radc. Anna Tomaka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2009r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia umorzyć postępowanie sądowe; W dniu 16 maja 2007 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej, będący doradcą podatkowym, złożył skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2009 r. wyznaczono ponownie, po podjęciu postanowieniem z dnia 6 lipca 2009 r. zawieszonego postępowania, rozprawę na dzień 8 września 2009 r., o czym pełnomocnik strony skarżącej został zawiadomiony w dniu 17 sierpnia 2009 r., zaś pełnomocnik organu w dniu 12 sierpnia 2009 r. Następnie w piśmie z dnia 31 sierpnia 2009 r., nadanym tego samego dnia, pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. W trakcie rozprawy w dniu 8 września 2009 r., na którą stawił się pełnomocnik organu, odczytano pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 31 sierpnia 2009 r. Pełnomocnik organu oświadczył, że treść tego pisma przyjął do wiadomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W omawianej sprawie pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 31 sierpnia 2009 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy decyzji, która dotknięta byłaby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak sentencji.