I SA/Gl 55/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel po rozpoznaniu w dniu 28 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej A sp. j. w likwidacji w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 26 października 2023 r., nr SKO/FE/41.4/98/2022/15021 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 9 grudnia 2022 r. Firma Handlowo-Usługowa A sp. j. w likwidacji w R. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach opisane w sentencji niniejszego postanowienia. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Przedmiotowy wniosek został rozpoznany przez referendarza sądowego, który w dniu 13 lipca 2023 r. wydał postanowienie o sygn. akt I SPP/Gl 6/23, na mocy którego odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało w dniu 5 września 2023 r. utrzymane w mocy. W związku z powyższym skarżąca pismem z dnia 13 września 2023 r., w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2023 r., została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła kolejny wiosek o przyznanie prawa pomocy, zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/Gl 279/23. Po jego przeanalizowaniu postanowieniem z dnia 5 stycznia 2024 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. postanowienie to zostało utrzymane w mocy 3 kwietnia 2024 r. Równocześnie w sprzeciwie z dnia 29 stycznia 2024 r. skarżąca rozwinęła swoje żądanie dotyczące przyznania prawa pomocy o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 18 lipca 2024 r., sygn. akt I SPP/Gl 97/24, referendarz sądowy odmówił ustanowienia dla skarżącej pełnomocnika oraz zwolnienia jej od kosztów. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy w dniu 2 września 2024 r. W związku z prawomocnym zakończeniem postępowań w przedmiocie prawa pomocy Sąd pismem z 4 września 2024 r. wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2023 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca przedmiotowe wezwanie została odebrana przez stronę skarżącą w dniu 13 września 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 23 akt sądowych). Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona skarżąca odebrała wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 13 września 2024 r. Stąd też termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upływał z dniem 20 września 2024 r. Wobec nieuzupełnienia przedmiotowej opłaty skargę należało odrzucić. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.