I SA/Gl 554/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [....] w przedmiocie odmowy uzupełnienia, sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości co do decyzji dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu M. L.(L.) ze środków Skarbu Państwa – z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100 złotych), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem 60/100 złotych). Pismem procesowym z dnia 3 marca 2016 r., w otwartym terminie do zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji, pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie nieopłaconych przez skarżącą w całości ani w części kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W ramach tej samej korespondencji pełnomocnik przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 28 października 2015 r. wraz z pocztowym dowodem nadania przesyłki na adres skarżącej. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznania tego wynagrodzenia w niniejszej sprawie reguluje zatem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490), które ma tutaj zastosowanie w myśl § 21 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804). Zgodnie z § 2 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia z 2002 r. podstawę zasądzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne, określone w tym rozporządzeniu. Z kolei stosownie do § 15 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 14 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia. Dotyczą one spraw, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (lit. a), spraw w przedmiocie skarg na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b) oraz innych spraw, kiedy stawka ta wynosi 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie – w którym skarga została wniesiona na postanowienie w przedmiocie odmowy uzupełnienia, sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości co do decyzji - należy do tej trzeciej kategorii spraw, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Z kolei stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Na gruncie ww. przepisów, mając na uwadze stan faktyczny tej sprawy, należy stwierdzić, że wynagrodzenie pełnomocnika z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej stanowi w tej sprawie kwotę 120 zł podwyższoną, w myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia z 2002 r., o 23 % stawkę podatku od towarów i usług (27,60 zł), o czym orzeczono w części dyspozytywnej działając na postawie art. 250 P.p.s.a.