I SA/Gl 560/07

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 października 2007 r. sprawy ze skargi G.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" , nr "[...]" w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że od dnia "[...]" wnioskodawca przebywa w areszcie, nie mając możliwości zarobkowania oraz spłaty ciążącego na nim zadłużenia. Podkreślono także, iż w związku z windykacją tego zadłużenia toczą się przeciwko niemu postępowania egzekucyjne, w trakcie których zajęto m.in. należące do niego rachunki bankowe oraz udział w spółce z o.o. Według wniosku strona poza lokatorskim prawem do lokalu nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Odpowiadając na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, pełnomocnik skarżącego w pismach z dnia "[...]" oraz "[...]" wyjaśnił w szczególności, że lokal należący do wnioskodawcy pozostaje niezamieszkany i od dawna nieopłacony, wobec czego wypowiedziano umowę jego najmu. Przedstawił też wszystkie żądane dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności. Pośród nich znajduje się zaświadczenie Dyrektora Aresztu Śledczego w "[...]", według którego osadzony "[...]". Depozytu wartościowego nie posiada. Nie jest zatrudniony w tutejszym areszcie. W pierwszym ze wspomnianych pism pełnomocnik wniósł o "prolongatę", a w drugim o przywrócenie terminu zakreślonego w wezwaniu referendarza sądowego. Termin ten został zarządzeniem z dnia "[...]" przedłużony o "dalsze 21 dni". Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach toczy się również inne postępowanie ze skargi wnioskodawcy – w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 294/07. W jego ramach także wniesiono o przyznanie prawa pomocy, przedkładając dokumenty, które wzięto pod uwagę w niniejszym postępowaniu, m. in. zawiadomienie o zajęciu udziału w spółce (wymieniono w nim dziesięć tytułów wykonawczych opiewających na znaczne kwoty; największa spośród nich to "[...]" zł). Wpis w rozpatrywanej sprawie wynosi "[...]" zł, a w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 294/07 – "[...]" zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że strona skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, iż w analizowanej sytuacji faktycznej powyższa przesłanka została spełniona. Skarżący pozostaje bowiem w areszcie, nie mając żadnych możliwości zarobkowania. Ponadto toczą się przeciwko niemu postępowania egzekucyjne, w trakcie których zastosowano środki w postaci przede wszystkim zajęcia należącego do niego udziału w spółce, postępowania dotyczące kwot znacznie przekraczających jego możliwości płatnicze, podobnie zresztą jak wpis, jaki zobowiązany jest on uiścić w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 294/07, najwyższy spośród znanych w procedurze sądowoadministracyjnej. Ta ostatnia okoliczność sprawia, że zdaniem rozpoznającego wniosek bez znaczenia pozostaje, iż wnioskodawca posiada pewne środki "zakumulowane" w administracji zakładu karnego, skoro ich wysokość w zestawieniu z wysokością wszystkich wspomnianych zobowiązań, w tym do uiszczenia wpisów sądowych, jest wręcz minimalna. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Ustosunkowując się z kolei do wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, podkreślić należy, że jest on niedopuszczalny i to z dwóch przyczyn. Po pierwsze, został on złożony w momencie, kiedy termin ów jeszcze nie upłynął, ponieważ został, zresztą na wniosek strony skarżącej, przedłużony o dalsze 21 dni. Terminowi zatem nie uchybiono, wobec czego w ogóle nie wchodziło w grę jego przywrócenie. Po drugie, oczywistym jest w konsekwencji, iż omawiany stan rzecz, nie spowodował dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, których wystąpienie stanowi, według art. 86 § 2 P.p.s.a., warunek sine qua non uznania wniosku o przywrócenie terminu za dopuszczalny. Byłoby tak przecież dopiero wtedy, gdyby termin upłynął bezskutecznie i w wyniku tego wydane zostało niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie. Jeśli więc, zgodnie z art. 88 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, to na podstawie tego przepisu stosowanego odpowiednio w związku z regulacją art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. należało orzec jak w punkcie drugim sentencji.