I SA/Gl 561/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.(zwanego dalej "Kolegium" lub "organem odwoławczym") utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] nr [...] określającą A S.A. w W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...]zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że po wszczęciu postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2009 r. organ I instancji decyzją z dnia [...] określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 r. Powyższa decyzja została uchylona decyzją Kolegium z dnia [...] a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia. Kolejna decyzja organu podatkowego z dnia [...] została uchylona decyzją Kolegium z dnia [...]), W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...] określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...]zł. Odnosząc się do kwestii przedawnienia spornego zobowiązania podatkowego Kolegium podniosło, że decyzji z dnia [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego - postanowieniem z dnia [...] - został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Kolegium z dnia [...] zaś wyrokiem z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 616/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Spółki na powyższe postanowienie Kolegium. Wyrok ten nie jest prawomocny. Jednocześnie Kolegium wskazało, że na podstawie tytułu wykonawczego Naczelnik [...] [...] Urzędu Skarbowego w W. zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego podatnika. Zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisami tytułów wykonawczych Spółka otrzymała w dniu 8 grudnia 2014 r. Dłużnik zajętej wierzytelności zawiadomienie otrzymał w dniu 3 grudnia 2014 r., zaś w dniu 5 grudnia z 2014 r. zrealizował w całości zajęcie. Wobec powyższego, zdaniem organu, doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 O.p. W piśmie procesowym z dnia 14 lipca 2017 r. Kolegium wniosło o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt II FSK 1568/17, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy niniejszej. W odpowiedzi pełnomocnik podatnika w piśmie z dnia 31 lipca 2017 r. nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w zbliżonych stanach faktycznych (II FSK 235/14 i II FSK 571/15). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08). Podkreślić nadto należy, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że kwestią sporną pomiędzy stronami jest m.in. ocena skutków uchylenia decyzji organu I instancji na bieg terminu przedawnienia zobowiązania. Tymczasem zauważyć należy, że w wyroku tut. Sądu z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 917/16 zapadło niejednomyślne rozstrzygnięcie w przedmiocie materialnoprawnych skutków uchylenia decyzji organu I instancji na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 1568/17 zawiesił postępowanie w sprawie rozpatrzenia ww. skargi kasacyjnej z uwagi na przedstawienie składowi 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego – postanowieniem z dnia 20 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 24/16 – zagadnienia prawnego: "Czy uchylenie decyzji ostatecznej w zakresie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania powoduje unicestwienie materialnoprawnego skutku zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201)?". Powyższe oznacza, że pod ocenę składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego poddano ocenę wpływu na bieg terminów przedawnienia dokonanych czynności egzekucyjnych w oparciu o decyzję, którą następnie uchylono przy jednoczesnym pozostawaniu w obrocie prawnym postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności uchylonej decyzji. Wskazać zatem należy, że treść podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w kwestii dotyczącej wskazanego zagadnienia prawnego będzie miała istotne znaczenie dla wyniku rozpoznawanej sprawy. Stąd też celowym stało się zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny w ww. sprawie oraz prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II FSK 1568/17. Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.