I SA/Gl 561/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kandut (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. T. C. (dalej: skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] dotyczące odmowy uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Postanowienie powyższe wydane zostało w oparciu o art. 18i § 5 oraz art. 18t ustawy z dnia 17 czerwca 1066 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1427, dalej: u.p.e.a.). Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność wniesienia tejże skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Podkreślenia wymaga, że skargę wniesioną do sądu w sytuacji, gdy nie wyczerpano środków zaskarżenia, należy uznać za niedopuszczalną, a to na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zaznaczyć trzeba, iż zaskarżone przez skarżącego postanowienie o odmowie uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w rejestrze zostało wydane m.in. na podstawie art. 18i § 5 u.p.e.a. Zgodnie zaś z art. 18i § 13 u.p.e.a., na postanowienie wierzyciela o odmowie uwzględnienia sprzeciwu przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem wierzyciela, który wydał zaskarżone postanowienie. Co istotne, art. 18i § 14 u.p.e.a. w sposób wyraźny wskazuje, że od postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia, o którym mowa w § 13, przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Dodatkowo podnieść należy, iż na mocy art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej: k.p.a.). Art. 141 § 2 k.p.a. stanowi z kolei, że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Reasumując, od postanowienia wierzyciela w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych służy zażalenie, które składa się do organu odwoławczego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Takie też pouczenie zawierało zaskarżone przez stronę postanowienie. Pomimo tego, wniósł on na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, nie wyczerpując tym samym przysługujących mu środków zaskarżenia. Z uwagi na powyższe, Sąd obowiązany był skargę odrzucić, co też orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.