I SA/Gl 568/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K.-P. i M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 17 października 2007 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej, będący doradcą podatkowym, złożył skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2009 r. wyznaczono ponownie, po podjęciu postanowieniem z dnia 13 lipca 2009 r. zawieszonego postępowania, rozprawę na dzień 15 września 2009 r., o czym pełnomocnik strony skarżącej został zawiadomiony w dniu 26 sierpnia 2009 r., zaś pełnomocnik organu w dniu 24 sierpnia 2009 r. Następnie w piśmie z dnia 31 sierpnia 2009 r., nadanym tego samego dnia, pełnomocnik strony skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Z uwagi na oświadczenie o cofnięciu skargi, na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 7 września 2009 r., niniejsza sprawa zdjęta została z wykazu spraw wyznaczonych do rozpoznania na rozprawie w dniu 15 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W omawianej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w piśmie procesowym z dnia 31 sierpnia 2009 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy decyzji, która dotknięta byłaby wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 60 ppsa orzekł jak sentencji. 2