I SA/Gl 574/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącej doradcę podatkowego. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Uzasadniając wniosek, w pierwszej kolejności nawiązała do materiału dowodowego zgromadzonego w dwóch sprawach, w których przyznano jej już prawo pomocy. Ponadto zwróciła w szczególności uwagę, że utrzymuje się w głównej mierze z emerytury w wysokości [...]zł oraz że jest osobą samotną, nie mającą stałego miejsca zamieszkania. Skarżąca załączyła do wniosku dokumenty, które potwierdzają powyższe okoliczności, m.in. odpisy: decyzji w sprawie waloryzacji emerytury oraz zeznania podatkowego za ubiegły rok. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanego stanu faktycznego, stwierdzić trzeba, że skarżąca wykazała, iż w jej sytuacji powyższa przesłanka została spełniona. W świetle jej oświadczeń oraz przedłożonych przez nią dokumentów jej dochody ograniczają się jedynie do niewielkiej emerytury. Niewątpliwie wysokość tego świadczenia, niewiele przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę, nie może być uznana za wystarczającą zarówno na opłacenie niezbędnego utrzymania, jak i na finansową partycypację w kosztach postępowania. Nie można również tracić z pola widzenia okoliczności życiowych skarżącej, które wynikają z akt sprawy, takich jak jej wiek, stan zdrowia oraz brak stałego miejsca zamieszkania. 1 W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.