I SA/Gl 575/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-09-08
Skład orzekający: Ewa Madej
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sytuacji, gdy organ administracji publicznej w toku postępowania sądowego wydał decyzję merytoryczną, która stała się ostateczna, jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą. Cofnięcie skargi zostało uznane za dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało do obejścia prawa ani do utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z cofnięciem skargi, sąd zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi.Stan faktyczny
A. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. o zawieszeniu postępowania wznowionego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego. W toku postępowania sądowego organ wydał decyzję, którą uchylił własną decyzję i umorzył postępowanie podatkowe, a następnie poinformował, że decyzja ta stała się ostateczna. Pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i wniósł o zwrot wpisu.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącej uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania wznowionego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 zł (słownie: dwieście złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Oznaczonym w sentencji postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] nr [...], na podstawie którego zawieszono z urzędu wznowione postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...],
nr [...], którą uchylono w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], ustalającą A. S. wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia
w ujawnionych źródłach przychodów za 2000 r. w kwocie [...] zł i orzekając co do istoty sprawy ustalono wysokość tego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia
[...] A. S., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, pismem z dnia [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego go postanowienia z dnia [...]oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przekazując jednocześnie wraz z aktami administracyjnymi postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...],[...], którym podjęto postępowanie podatkowe – zawieszone z urzędu postanowieniem z dnia [...] nr [...].
Następnie wraz z pismem z dnia 14 lipca 2014 r. organ przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia [...]z której wynika, że zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 kwietnia 2014 r. Jednocześnie wskazał, że załączoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...],[...], doręczoną pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 czerwca 2014 r., zamknięto (umorzono) wznowione na wniosek A. S. postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. Na podstawie tejże decyzji z dnia [...]organ drugiej instancji uchylił w całości własną decyzję z dnia [...]i orzekając co do istoty sprawy uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr KF1[...], oraz umorzył postępowanie w sprawie. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w K. zmodyfikował swój wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 lipca
2014 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącej odpis pisma organu z dnia 14 lipca 2014 r. Jednocześnie zwrócono się do niego o udzielenie w terminie siedmiu dni odpowiedzi, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. postanowienia z dnia [...]o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania podatkowego oraz decyzji z dnia [...], podtrzymuje skargę, która stanowi przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie, czy też ją cofa.
W piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r. (nadanym w dniu 26 sierpnia 2014 r.) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że w imieniu strony cofa skargę oraz wniósł
o dokonanie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Z kolei w piśmie z dnia 28 sierpnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej
w K. poinformował, że decyzja z dnia [...], nr [...],[...], nie została zaskarżona, w konsekwencji czego stała się ostateczna.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony w wysokości [...]zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie
o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło