I SA/Gl 576/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie T. C. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Pismem z dnia 17 maja 2016 r., uzupełnionym w dniu 4 czerwca 2016 r., skarżąca cofnęła skargę wskazując, że wobec uchylenia decyzji organu I instancji, a zatem decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności w niniejszej sprawie, jej sprawa zostanie rozpoznana na nowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżący dokonał skutecznego cofnięcia skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w sentencji. 2