I SA/Gl 577/14

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, skarżący, który jest w postępowaniu reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, stwierdził, że otrzymuje emeryturę w wysokości 1300 zł netto oraz że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. We wniosku nie wskazano innych dochodów ani majątku, poza nieruchomością rolną o powierzchni 0.06 ha. Wniosek nie był podpisany, wobec czego referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia tego braku formalnego. Wezwanie to wykonano w terminie poprzez nadesłanie kolejnego urzędowego formularza PPF, zawierającego podpis wnioskodawcy. Jego treść różniła się od wcześniejszego formularza; zaznaczono w nim mianowicie, że majątek skarżącego stanowi działka o powierzchni 600 m2 zabudowana domem o powierzchni 60m2, a dochody jego gospodarstwa domowego ograniczają się do emerytury żony w wysokości 800 zł netto. Pismem doręczonym w dniu 15 grudnia 2014 r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie dokumentu wskazującego tytuł prawny do nieruchomości stanowiącej miejsce zamieszkania skarżącego wraz z zaświadczeniem wymieniającym wszystkie zameldowane tam osoby, udokumentowanie stałych opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego i aktualnych dochodów skarżącego oraz osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym, a także przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych. Pełnomocnik ustosunkował się do wezwania pismem z dnia 22 grudnia 2014 r., w którym przedstawił informacje uzyskane od skarżącego. W ich świetle mieszka on wraz z żoną w domu należącym do spółki założonej przez wnuczkę. Małżonkowie nie posiadają rachunków bankowych, a swoje dochody – w wysokości podanej we wniosku – przeznaczają na wydatki na leczenie w kwocie 1000 zł, zaś w pozostałej części na utrzymanie. Skarżącemu dwukrotnie odmówiono już przyznania prawa pomocy w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 70/14, postanowieniami Sądu z dnia 19 maja 2014 r. i z dnia 7 stycznia 2015 r., przy czym zażalenie na to pierwsze postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1160/14. Powodem tych rozstrzygnięć było niewykonanie wezwania do przedłożenia dokumentacji źródłowej. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową. Minimum staranności procesowej, jaką powinna zachować strona, sprowadza się do dokładnego wykonania wezwania do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, tj. złożenia dodatkowych wyjaśnień i nadesłania wszystkich dokumentów źródłowych wymienionych w wezwaniu. Można tego wymagać w szczególności od stron reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników. W niniejszej sprawie zachodzi szczególna konieczność precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego. Po pierwsze, oświadczenia skarżącego są nierzetelne, czego dowodzi zestawienie obu złożonych przez niego urzędowych formularzy. W każdym z nich przemilczał on wszak istotne aspekty swojej sytuacji, tj. jedno ze świadczeń emerytalnych, oraz w sposób niespójny prezentował stan posiadanego majątku i przeznaczenie nieruchomości. Po drugie, strona skarżąca konsekwentnie uchyla się od dostarczenia dokumentacji źródłowej w trakcie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 70/14, uniemożliwiając rozwianie wszystkich wątpliwości dotyczących tej sytuacji, co wielokrotnie podnoszono w wydanych w tym postępowaniu postanowieniach w przedmiocie prawa pomocy. Wypada podzielić pogląd wypowiedziany w przywołanych orzeczeniach, że brak dowodów wyklucza weryfikację złożonych oświadczeń i poczynienie jakichkolwiek ustaleń faktycznych. Odnosi się to do tak istotnych okoliczności jak skład osobowy gospodarstwa domowego skarżącego oraz wysokość jego dochodów i wydatków, których – pomimo wyraźnego wezwania – w ogóle nie udokumentowano. Fakt, że strona skarżąca także w tym postępowaniu poprzestała na oświadczeniach i nie nadesłała ani jednego z dokumentów objętych wezwaniem, wyklucza uwzględnienie rozpoznawanego wniosku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.