I SA/Gl 581/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-08-13
Skład orzekający: Gabriel Radecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca może zostać zwolniona od kosztów sądowych na podstawie prawa pomocy w zakresie częściowym w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca, będąca osobą bezrobotną i pozostającą na utrzymaniu małżonka emeryta z obniżoną zdolnością do pracy, wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. W związku z tym przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym, zwalniając ją od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżąca A.C., będąca osobą bezrobotną od 2009 roku i pozostająca na utrzymaniu męża emeryta z lekkim stopniem niepełnosprawności, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienie od kosztów sądowych w trzech sprawach dotyczących podatku od nieruchomości. Przedstawiła dokumenty potwierdzające sytuację materialną swoją i męża oraz wykazała stałe wydatki, w tym koszty leczenia.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.
Odpowiadając na wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości
100 zł, wystosowane w tej i w dwóch innych sprawach, skarżąca wniosła
o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że od dłuższego czasu jest osobą bezrobotną, pozostającą na utrzymaniu męża, który jest emerytem. Wyliczyła też stałe wydatki ponoszone w ramach jej gospodarstwa domowego, uwzględniając pośród nich m.in. koszty leczenia wynoszące około 250 zł miesięcznie,
i zastrzegając, iż na pozostałe cele życiowe przeznacza taką kwotę, "jak budżet pozwala". We wniosku nie wskazano żadnego majątku poza nieruchomością, na której skarżąca zamieszkuje, oraz niewielkim użytkiem rolnym, posiadanym przez jej małżonka we współwłasności z siostrą.
Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawczyni przedstawiła dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności: potwierdzenie wypłaty emerytury jej męża (w lipcu bieżącego roku wypłacono mu 2023 zł), zaświadczenie wystawione przez urząd pracy w dniu 8 sierpnia 2012 r. (według niego skarżąca jest zarejestrowana jako bezrobotna od dnia 12 listopada 2009 r., a zasiłek pobierała do dnia 11 maja 2010 r.), kopię zeznania podatkowego złożonego przez nią wspólnie z małżonkiem za ubiegły rok (tylko małżonek wykazał przychody, w tym ze stosunku pracy w wysokości 18.941,30 zł), świadectwo pracy tego małżonka z dnia 31 stycznia 2012 r. i orzeczenie o stopniu jego niepełnosprawności z dnia 1 marca 2012 r. (został on zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności i uznany za osobę mającą obniżoną zdolność do wykonywania pracy) oraz kopie faktur i potwierdzeń zapłaty opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego.
Ponadto skarżąca oświadczyła, że ani ona, ani jej mąż nie posiadają rachunków bankowych oraz że nie dysponują rachunkami dotyczącymi kosztów leczenia i zakupu węgla.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca w dostatecznym stopniu wykazała, że powyższa przesłanka w jej przypadku została spełniona. Jest ona bowiem osobą bezrobotną, nie uzyskującą żadnych dochodów i pozostającą tym samym na utrzymaniu małżonka. Przedkładając kopie świadectwa pracy, uprawdopodobniła również, iż małżonek ów obecnie nie pracuje zarobkowo. Nie bez znaczenia jest przy tym treść dołączonego orzeczenia o jego niepełnosprawności, zwłaszcza zawarte w niej stwierdzenie o obniżonej zdolności do wykonywania pracy. Pozwala on wszak przyjąć, że po ustaniu dotychczasowego stosunku pracy nie podjął on kolejnego zajęcia zarobkowego oraz że w gospodarstwie domowym skarżącej istotnie są ponoszone wydatki na leczenie, których nie potrafiła ona udokumentować, nie zachowując wydanych w tym zakresie rachunków czy paragonów.
Podsumowując, nie ulega wątpliwości, iż w takim stanie rzeczy emerytura małżonka skarżącej może nie wystarczyć na pokrycie zarówno wszystkich kosztów niezbędnego utrzymania, jak i kosztów sądowych. Koszty te, chociaż najniższe spośród znanych w procedurze sądowoadministracyjnej, musiałyby być zresztą jednocześnie opłacone w trzech sprawach wnioskodawczyni, czego także nie można tracić z pola widzenia. Podnosi to przecież niebezpieczeństwo, iż wydatek na ten cel mógłby wiązać się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258
§ 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło