I SA/Gl 582/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow, Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Protokolant st. sekretarz sądowy Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi J. S.A. w Z. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta Z. z dnia 7 marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) zasądza od Prezydenta Miasta Z. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego z dnia 7 marca 2024 r. przez Prezydenta Miasta Z. (dalej: Prezydent, Organ) sygn. [...] w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości gruntów, budynków i budowli stanowiących tzw. obszar kolejowy. 2. Dotychczasowy przebieg postępowania. 2.1. We wniosku o wydanie interpretacji przedstawiono następujący stan faktyczny. J S.A. - dalej: Spółka lub Wnioskodawca należąca do Grupy Kapitałowej J. jest w posiadaniu zakładów koksowniczych, na terenie których znajdują się bocznice kolejowe będące własnością Spółki - m.in. K., która odgałęzia się w stacji Z. od toru [...] rozjazdem nr [...] w km 22,860 linii kolejowej [...] B. – W., zarządzany przez PKP, posiada dojazd do PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Z kolei J Sp. z o.o. - dalej: Spółka K jest zarządcą tej infrastruktury kolejowej, który sporządził statut sieci kolejowej będący dokumentem wiążącym prawnie w zakresie elementów infrastruktury kolejowej. Informuje on o tym, że infrastruktura posiadana przez Spółkę jest wykorzystywana wyłącznie do wykonywania zadań zarządcy infrastruktury, który jest jednocześnie użytkownikiem bocznicy. Funkcją Spółki K jest alokacja przepustowości linii kolejowej, obiektów infrastruktury usługowej i pobierania opłat za dostęp i korzystanie z infrastruktury kolejowej. Spółka ta będąc zarządcą tworzy przestrzeń dla uprawnionych przewoźników kolejowych umożliwiających wykonywanie usług przewozowych na konkretnym rynku przewozów towarowych. Działalność Spółki K jest odseparowana od cyklu produkcyjnego Wnioskodawcy i jest powiązana z rynkiem przewozów kolejowych. Warunki dostępu do infrastruktury kolejowej określa regulamin pracy bocznicy kolejowej. Dodatkowo bocznica posiada świadectwo bezpieczeństwa i został jej nadany status infrastruktury prywatnej, tj. wykorzystywanej wyłącznie do realizacji własnych potrzeb jej właściciela lub jej zarządcy. Bocznicę kolejową wykorzystuje się do przewozu składów manewrowych związanych z przyjęciem i nadawaniem przesyłek wagonowych na punkcie zdawczo - odbiorczym oraz przewozów w obrębie bocznicy. Od 1 stycznia 2022 r. brzmienie art.7 ust. 1 pkt 1 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 70; dalej: ustawa o podatkach i opłatach lokalnych, u.p.o.l.) uległo zmianie - dodano dwa dodatkowe punkty 1b) i 1c). Punkt 1b) związany jest ze świadczeniem usług na rzecz podróżnych, a punkt 1c) zwalnia z podatku od nieruchomości "grunty inne niż określone w pkt 1-1b), stanowiące obszar kolejowy w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1786 ze zm., dalej: UTK), oraz położone na nich budynki i budowle - z wyjątkiem gruntów, budynków i budowli zajętych na prowadzenie działalności innej niż wykonywanie zadań zarządcy infrastruktury, o których mowa w art. 5 ust. 1 UTK, lub świadczenie usług przez operatora obiektu infrastruktury usługowej, o których mowa w ust. 2 i 3 załącznika nr 2 do UTK." Jedną z przyczyn wprowadzenia zmiany przepisów dotyczących zwolnienia infrastruktury kolejowej z podatku od nieruchomości było ograniczenie tego zwolnienia jedynie do przypadków rzeczywistego wykorzystywania infrastruktury kolejowej do prowadzenia działalności na rynku kolejowym. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy istnieje możliwość skorzystania przez Spółkę ze zwolnienia z podatku od nieruchomości posiadanych gruntów stanowiących obszar kolejowy oraz położonych na nich budynków i budowli będących bocznicami kolejowymi na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l.? 2. W przypadku, gdy odpowiedź na pytanie 1 brzmi TAK, z uwagi na niejasne brzmienie art. 4 pkt 8 UTK definiującego "obszar kolejowy", zwolnienie to dotyczy całej działki czy też tylko obszaru na którym znajduje się infrastruktura kolejowa? Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku: Ad. 1) Zdaniem Wnioskodawcy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia w oparciu o art. 7 ust. 1 pkt 1c) u.p.o.l. spełniając przesłanki w odniesieniu do: - budowli i budynków stanowiących infrastrukturę kolejową w rozumieniu Załącznika 1 do UTK, które zajęte są wyłącznie do wykonywania zadań zarządcy, tj. prowadzenia ruchu kolejowego, utrzymania, rozwoju i odnowienia infrastruktury kolejowej, - części działek/gruntów (nie całych powierzchni działek/gruntów) zajętych bezpośrednio przez powyższe budowle i budynki oraz niezbędnych do funkcjonowania bocznic ze względów bezpieczeństwa, z wyłączeniem działek gruntów na których poza działalnością zarządcy infrastruktury prowadzona jest działalność operacyjna Wnioskodawcy. Ad.2 W ocenie Spółki odnosząc się do art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l. zwolnieniu nie podlegają całe działki ewidencyjne, ale jedynie ich części na których znajduje się infrastruktura kolejowa oraz niezajęte na wykonywanie działalności innej niż zarządzanie bocznicami kolejowymi. 2.2. Zaskarżoną interpretacją Prezydent uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu Prezydent przywołał mające zastosowanie w sprawie przepisy prawne, wskazując, iż brak podstaw do zastosowania zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 1c) u.p.o.l. Uzasadniając takie stanowisko Prezydent odwołał się do Statutu sieci J Sp. z o.o. oraz Regulaminu pracy bocznicy kolejowej J1S.A. Oddział K1 w R. K dla użytkownika bocznicy J1 Sp. z o.o. - dalej Regulamin bocznicy, który został przedłożony organowi podatkowemu po wezwaniu Wnioskodawcy postanowieniem nr [...] dnia 09.01.2024 r. Mając na uwadze obowiązujący stanu prawnego i przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny, stanowisko Spółki w zakresie pierwszego zapytania uznano za nieprawidłowe w związku z niespełnieniem przesłanek wynikających z art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l., w konsekwencji czego odstąpiono od odpowiedzi na drugie z pytań. 2.3. W skardze osobistej na ww. interpretację indywidualną strona skarżąca, zaskarżonej interpretacji zarzucono: 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - w szczególności: a. art. 7 ust. 1 pkt 1 c u.p.o.l. w zw. z art. 4 pkt 8 w zw. z art. 4 pkt 1a w zw. z art. 4 pkt 10 ustawy z 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. z 2023 r., poz. 1786; dalej: "ustawa o transporcie kolejowym") poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że bocznice kolejowe nie stanowią obszaru kolejowego w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy o transporcie kolejowym, podczas gdy prawidłowe rozumowanie przepisów powinno zmierzać do uznania, że bocznice stanowią drogę kolejową, o której mowa w art. 4 pkt 1a ustawy o transporcie kolejowym, a tym samym bocznice kolejowe są również zaliczane do obszarów kolejowych w rozumieniu tej ustawy, co w konsekwencji oznacza, że grunty, na których znajdują się elementy infrastruktury kolejowej mogą stanowić i w omawianym przypadku stanowią obszar kolejowy, a zastrzeżenie o przeznaczeniu, o którym mowa w art. 4 pkt 8 ustawy o transporcie kolejowym, gdyż zastrzeżenie to dotyczy tylko budynków i grunty te nie muszą spełniać specjalnego przeznaczenia, o którym mowa, budowli i urządzeń się tam znajdujących. b. art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l. w zw. z art. 4 pkt 8 w zw. z art. 4 pkt 1a w zw. z art. 4 pkt 10 ustawy o transporcie kolejowym poprzez niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisów prawa materialnego oraz dopuszczenie się błędu wykładni przepisów prawa materialnego, poprzez uznanie, że bocznica kolejowa nie wchodzi w skład obszaru kolejowego w konsekwencji nie wchodzi w zakres zwolnienia, podczas gdy zgodnie z art. 4 pkt 8 w zw. z art. 4 pkt 1a w zw. art. 4 pkt 10 ustawy o transporcie kolejowym, obszar kolejowy to powierzchnia gruntu, na której znajduje się droga kolejowa, a bocznica kolejowa to droga kolejowa służącą do wykonywania czynności ładunkowych, utrzymaniowych lub postoju pojazdów kolejowych albo przemieszczania i włączania pojazdów kolejowych do ruchu po sieci kolejowej, czyli służy obsłudze przewozu rzeczy (towarów), co w konsekwencji oznacza że grunt, na których znajduje się bocznica kolejowa stanowi obszar kolejowy. c. art. 7 ust. 1 pkt 1 c u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegającą na uznaniu, że grunty oraz położone na nich budynki i budowie, będące przedmiotem interpretacji są zajęte wyłącznie na prowadzenie działalności gospodarczej Spółki, podczas gdy właściwe zastosowanie tego przepisu do stanu faktycznego powinno doprowadzić do wniosków, że posiadanie przez przedsiębiorcę nieruchomości nie jest jednoznacznie związane z prowadzeniem na nich działalności gospodarczej, bowiem konieczne jest odróżnienie "związania" od pojęcia jakim posługuje się ustawodawca w art. 7 ust. pkt 1 c u.p.o.l. tj. "zajęcia na prowadzenie działalności", a więc pojęcia znacznie węższego. Grunty Spółki będące przedmiotem wniosku o interpretację podatkową są bowiem związane z prowadzoną działalnością gospodarczą a nie zajęte na prowadzenie takiej działalności. d. art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l. poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że ze wspominanego zwolnienia od podatku od nieruchomości mogą skorzystać grunty oraz położone na nich budynki i budowle, które przeznaczone są wyłącznie na wykonywanie zadań zarządcy infrastruktury kolejowej, o którym mowa w ww. ustawie, co doprowadziło do niewłaściwego zastosowania tego przepisu do Spółki, podczas gdy prawidłowe rozumienie tego przepisu powinno doprowadzić do uznania, że ze zwolnienia mogą skorzystać grunty zajęte na potrzeby wykonywania zadań zarządcy infrastruktury, ale również grunty niezajęte na żaden rodzaj działalności gospodarczej, ale mogące być związane z prowadzoną działalnością. 2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik surowy - w szczególności: a. art. 14b § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383; dalej; o.p.), w zw. z art. 14c § 1 o.p. w zw. z art. 169 § 1 o.p. w zw. z art. 14h o.p. poprzez wezwanie Spółki przez Organ do przedłożenia sieci J Sp. z o.o. wraz z Regulaminem pracy bocznicy kolejowej J1 S.A. Oddział K1 w R. K dla użytkownika bocznicy J1 Sp. z o.o. tj. przeprowadzenie postępowania dowodowego, gdzie takie działania są niedopuszczalne w postępowaniu w sprawach o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Takie naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem naruszyło bezwzględne zasady postępowania i wpłynęło na stanowisko Organu. b. art. 121 § 1 o.p. polegające na naruszeniu zasady zaufania do organów, poprzez niezastosowanie zasady in dubio pro tributario (rozstrzyganie wątpliwości na korzyść podatnika), uregulowanej w art. 2a o.p., w sytuacji, w której w sprawie pozostają wątpliwości co do wykładni przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w szczególności, iż dotyczy to przepisów, które zostały znowelizowane, mających stanowić podstawę rozstrzygnięcia, podczas kiedy takie wątpliwości w sprawie występują. Takie naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem pozbawiło Spółkę możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku od nieruchomości i co więcej podważyło zasadę zaufania do organów podatkowych, bowiem Organ swoje stanowisko opierał na argumentacji zaprezentowanej przez sądy administracyjne w poprzednim stanie prawnym. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżanej indywidualnej interpretacji podatkowej w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu Skarżąca, odnosząc się do zarzutów naruszenia wskazanych w skardze naruszenia przepisów prawa materialnego, podtrzymała dotychczasowe stanowisko odnoszące się do możliwości skorzystania przez nią ze zwolnienia określonego w art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l. Uzasadniając natomiast zarzuty prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14b § 3 o.p., w zw. z art. 14c § 1 w zw. z art. 169 § 1 o.p. w zw. z art. 14h, Skarżąca podniosła, że we wniosku o wydanie interpretacji przedstawiła stan faktyczny. Przy czym, jeżeli Organ posiadał jakiekolwiek wątpliwości co do przedstawionego stanu faktycznego, to na podstawie art. 169 § 1 o.p. był uprawniony do wezwania Spółkę do usunięcia braków o takie elementy stanu faktycznego, bez których nie byłoby możliwości wydania prawidłowo interpretacji. Interpretacja indywidualna ma być dla wnioskodawcy zapewnieniem w zakresie uzyskania stanowiska organu podatkowego dotyczącego pewnych przepisów prawa podatkowego w kontekście przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego. Ten stan faktyczny nie może być ustalony przez organ podatkowy, bowiem wypacza to sens i ceł instytucji interpretacji indywidualnej. Organ postanowieniem z 9 stycznia 2024r. wezwał Spółkę do przedłożenia statutu sieci J Sp. z o.o. wraz z Regulaminem pracy bocznicy kołejowej J1 S.A. Oddział K1 w R. K dla użytkownika bocznicy J1 Sp. z o.o. Organ podatkowy podczas wydawania interpretacji nie jest uprawniony do przeprowadzania postępowania dowodowego, dlatego ww. wezwanie stanowi istotne naruszenie przepisów postępowania. Stan faktyczny przedstawiony we wniosku wyznacza przedmiotowy zakres sprawy o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, a przez to i zakres udzielonej interpretacji. Organ zatem powinien wziąć pod uwagę tylko takie elementy stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, które zostały przedstawione we wniosku, bez dokonywania weryfikacji ich prawdziwości i w kontekście zaprezentowanego konkretnego stanu faktycznego ocenić możliwość zastosowania pewnych przepisów prawa podatkowego. Gdy stan faktyczny występujący u wnioskodawcy, będzie różnił się od stanu przedstawionego w postępowaniu interpretacyjnym, może to wpłynąć na zakres uprawnień ochronnych wnioskodawcy z tytułu uzyskanej interpretacji. Organ podatkowy nie przeprowadza w ramach wydawania interpretacji indywidualnych postępowania dowodowego. Nie jest zatem uprawniony do wzywania do załączenia takich dokumentów do wniosku, w celu ich następczej weryfikacji. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do stany faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę organ może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia stanu faktycznego. Organ może żądać uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe, czy też błędne. Elementy, które wnioskodawca powinien uzupełnić, organ winien wskazać w wezwaniu, wyjaśniając, dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji. Organ w przesłanym do Spółki wezwaniu nie wskazał w jakim zakresie należy uzupełnić stan faktyczny, a jedynie wezwał Spółkę do przedłożenia dokumentów, tym samym przekroczył i naruszył zasady wydawania interpretacji indywidualnych, które to naruszenie miało istotny wpływ na ocenę stanowiska wnioskodawcy. Zdaniem Skarżącej biorąc pod uwagę art. 121 § 1 o.p oraz art. 2a o.p. oraz wymogi konstytucyjne nie powinno się interpretować niejasnych przepisów prawa podatkowego na niekorzyść podatników, a wręcz przeciwnie należy uwzględnić interes podatnika. Tymczasem w zaskarżonej interpretacji podatkowej nie zastosował zasady in dubio pro tributario a tym samym naruszył zasadę zaufania z art. 121 § 1 o.p. Brak bowiem odpowiedniej wykładni przepisów ustawy o transporcie kolejowym i zaprezentowana została zawężająca wykładnia art. 7 ust. 1 pkt 1c u.p.o.l. 2.4. W odpowiedzi na skargę Prezydent, podtrzymując dotychczasową argumentację, wniósł o jej oddalenie. 2.5. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. zawieszono postepowanie sądowe z uwagi na pytanie prejudycjalne w sprawie C-453/23. W dniu 4 czerwca 2025 r. podjęto postępowanie sądowe z uwagi na wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 29 kwietnia 2025 r. w sprawie C-453/23. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 3.1. Skarga okazała się zasadna, albowiem dokonana w granicach art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze. zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola legalności zaskarżonej interpretacji wykazała, że narusza ona przepisy prawa procesowego skutkujące koniecznością jej eliminacji z obrotu prawnego. 3.2. Istota sporu dotyczy kwestii możliwości zastosowania przez stronę skarżącą w odniesieniu do przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 1 c) u.p.o.l. 3.3. Kontrola legalności zaskarżonej interpretacji wykazała jednak, że rozważenie spornej kwestii nie jest jednak możliwe z uwagi na naruszenie przez Prezydenta przepisów prawa procesowego, tj. art. 14b § 3 o.p. w zw. z art. 14c § 1 o.p. w zw. z art. 169 § 1 o.p. w zw. z art. 14h o.p. Sąd podzielił stanowisko Spółki, iż doszło do naruszenia ww. przepisów poprzez wezwanie Spółki przez Organ do przedłożenia sieci J Sp. z o.o. wraz z Regulaminem pracy bocznicy kolejowej J1 S.A. Oddział K1 w R. K dla użytkownika bocznicy J1 Sp. z o.o. tj. przeprowadzenie postępowania dowodowego, gdzie takie działania są niedopuszczalne w postępowaniu w sprawach o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Takie naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem naruszyło bezwzględne zasady postępowania i wpłynęło na stanowisko Organu. W tych ramach wskazać należy, że w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego to stan faktyczny przedstawiony we wniosku wyznacza przedmiotowy zakres sprawy o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, a przez to i zakres udzielonej interpretacji. Art. 14b § 1 o.p. stanowi, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja indywidualna może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, które w sposób wyczerpujący zainteresowany powinien przedstawić we wniosku (art. 14b § 2 i § 3 o.p.). Przedmiotowy zakres sprawy administracyjnej o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wyznacza zaprezentowany we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny oraz odnoszące się do niego: pytania interpretacyjne, stanowisko prawne wnioskodawcy oraz oceny prawne podatkowego organu interpretacyjnego w zakresie możliwości stosowania (i wykładni) prawa podatkowego. Na podstawie art. 14b § 3 O.p. stanem faktycznym sprawy o wydanie interpretacji indywidualnej jest zaistniały stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe, czyli stan faktyczny określonego zdarzenia lub okoliczności przewidywanych przez wnioskodawcę, do których odnoszą się oceny stosowania i wykładni prawa. Przedstawiony (zaistniały lub prognozowany) stan faktyczny stanowi punkt odniesienia udzielenia w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości urzędowej informacji o możliwościach stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w razie potrzeby połączonej także z operatywną wykładnią adekwatnych przepisów prawa. (Uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2014 r., II FPS 1/14, CBOSA; J. Brolik, Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, Warszawa 2013 r., s. 125 - 130). Organ zatem powinien wziąć pod uwagę tylko takie elementy stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, które zostały przedstawione we wniosku, bez dokonywania weryfikacji ich prawdziwości i w kontekście zaprezentowanego konkretnego stanu faktycznego ocenić możliwość zastosowania pewnych przepisów prawa podatkowego. Gdy stan faktyczny występujący u wnioskodawcy, będzie różnił się od stanu przedstawionego w postępowaniu interpretacyjnym, może to wpłynąć na zakres uprawnień ochronnych wnioskodawcy z tytułu uzyskanej interpretacji. Z przepisów Ordynacji podatkowej jasno wynika, iż organ podatkowy nie przeprowadza w ramach wydawania interpretacji indywidualnych postępowania dowodowego. Oznacza to, że nie jest on uprawniony do wzywania do załączenia jakichkolwiek dokumentów do wniosku, w celu ich weryfikacji. Jedynie w przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do stany faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę organ może wezwać wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Przy czym, jak trafnie wskazano w skardze, organ może żądać uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji o takie elementy, bez których nie jest możliwa ocena czy stanowisko przedstawione we wniosku i ocena prawna są prawidłowe, czy też błędne. Elementy, które wnioskodawca powinien uzupełnić, organ winien wskazać w wezwaniu, wyjaśniając, dlaczego ich brak uniemożliwia wydanie interpretacji. Interpretacja indywidualna ma bowiem na celu uzyskanie stanowiska organu w zakresie rozumienia przepisów prawa podatkowego na gruncie przedstawionego przez wnioskodawcę, a nie ustalonego przez organ podatkowy, stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. W konsekwencji, jeżeli Organ posiadał jakiekolwiek wątpliwości co do przedstawionego stanu faktycznego, to na podstawie art. 169 § 1 o.p. był uprawniony do wezwania Spółkę do usunięcia braków o takie elementy stanu faktycznego, bez których nie byłoby możliwości wydania prawidłowo interpretacji. Powołany przepis stanowi, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Interpretacja indywidualna ma być dla wnioskodawcy zapewnieniem w zakresie uzyskania stanowiska organu podatkowego dotyczącego pewnych przepisów prawa podatkowego w kontekście przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego. Ten stan faktyczny nie może być ustalony przez organ podatkowy, bowiem wypacza to sens i ceł instytucji interpretacji indywidualnej. Tymczasem wbrew przepisom Ordynacji podatkowej Organ postanowieniem z 9 stycznia 2024r. wezwał Spółkę do przedłożenia statutu sieci J Sp. z o.o. wraz z Regulaminem pracy bocznicy kolejowej J1S.A. Oddział K1 w R. K dla użytkownika bocznicy J1 Sp. z o.o., do czego nie był uprawniony. Organ naruszył zatem zasady wydawania interpretacji indywidualnych, które to naruszenie miało istotny wpływ na ocenę stanowiska wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe, rozważenie pozostałych zarzutów skargi stało się bezprzedmiotowe. 3.4. W konsekwencji Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił przedmiotową interpretację. O kosztach postępowania sądowo-administracyjnego Sąd orzekł, w oparciu o przepisy art. 200 i art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 480 zł oraz opłatę od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.