I SA/Gl 585/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-07-05

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie wierzyciela (niebędącego organem egzekucyjnym) dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest dopuszczalna po zmianie art. 3 § 2 pkt 3 PPSA od dnia 15 sierpnia 2015 r.?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie wierzyciela (niebędącego organem egzekucyjnym) dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest niedopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 PPSA w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r. Zmiana ta wyłączyła możliwość zaskarżania do sądu administracyjnego tego typu postanowień, co nie narusza prawa do sądowej kontroli, która może nastąpić w ramach skargi na późniejsze postanowienie organu sprawującego nadzór nad organem egzekucyjnym.
Stan faktyczny
Skarżący L. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie A. S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K., które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie tego samego podmiotu dotyczące stanowiska w kwestii zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Mimo pouczenia o braku możliwości zaskarżenia, skarga została wniesiona.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. na postanowienie A. w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] A. S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. (dalej również: "organ") utrzymała w mocy postanowienie A. S.A. Centrum Obsługi Finansowej w B. z dnia [...] r., nr [...], w którym organ ten, działając jako wierzyciel, zajął stanowisko w kwestii zarzutów, jakie L. H. (dalej: "skarżący") zgłosił w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] r., o nr [...]. Mimo zawartego w zaskarżonym postanowieniu pouczenia, że nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, skarga taka została wniesiona przez skarżącego pismem z dnia 1 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że do dnia 14 sierpnia 2015 r. art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; obecnie: t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., stanowił, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) z mocą obowiązującą od dnia 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy zmieniającej). W konsekwencji zgodnie z jego aktualnym brzmieniem sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Z powyższego wynika zatem, że od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie jest dopuszczalne zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zaprezentowana wykładnia koresponduje z intencją ustawodawcy wypowiedzianą w uzasadnieniu projektu wspomnianej ustawy zmieniającej (druk nr 1633 Sejmu RP VII kadencji, dostęp: http://www.sejm.gov.pl/sejm7.nsf/druk.xsp?nr=1633). W dokumencie tym zwrócono uwagę, że postępowanie w sprawie, której granice wyznacza postanowienie wierzyciela (niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym) o dopuszczalności lub zasadności zgłoszonego zarzutu samo w sobie jest postępowaniem incydentalnym względem postępowania w tym samym przedmiocie toczącego się następnie przed organem egzekucyjnym, a postanowienie wydane w ramach takiego postępowania głównego może zostać zaskarżone do sądu administracyjnego. Na tej podstawie stwierdzono, że omawiane wyłączenie nie narusza praw podmiotowych jednostki ani sensu instytucji, której dotyczy. Rozwijając tę myśl, podkreślić należy, że brak możności zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w istocie nie oznacza pozbawienia strony prawa do sądowej kontroli zgodności z prawem takiego rozstrzygnięcia. Kontrola ta może jednak nastąpić dopiero w ramach postępowania ze skargi na wydane następnie postanowienie organu sprawującego nadzór nad organem egzekucyjnym. W świetle powyższych uwag uznać należy, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. niedopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela (niebędącego jednocześnie organem egzekucyjnym) w sprawie zgłoszonych zarzutów. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło