I SA/Gl 588/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik – Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J., R. J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia dotyczącego ustalenia wysokości kosztów postępowania podatkowego postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] r. nr [...] [...] o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] [...] dotyczącego ustalenia E. J. i R. J. (dalej: skarżący) kosztów postępowania w zakresie podatku od spadków i darowizn. Powyższe postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r. doręczone zostało skarżącym w dniu 22 stycznia 2018 r. W piśmie z dnia 24 stycznia 2018 r. skarżący wnieśli o uzupełnienie tego postanowienia co do rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...] r., doręczonym skarżącym w dniu 19 marca 2018 r. organ odwoławczy odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia [...] r. Na postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r. skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga nadana została w dniu 19 kwietnia 2018 r. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 maja 2018 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające odpis powyższego zarządzenia, adresowane do skarżących, awizowane były dwukrotnie, tj. w dniu 8 czerwca 2018 r. a następnie w dniu 18 czerwca 2018 r.; w dniu 25 czerwca 2018 r. przesyłki te wydano skarżącym. Wpis od skargi uiszczony został w dniu 3 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie natomiast z art. 213 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 800, dalej: O.p.), w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji. Powyższy przepis stosuje się odpowiednio do postanowień z mocy art. 219 O.p. Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłki zawierające postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] r. o odmowie uzupełnienia zaskarżonego postanowienia doręczone zostały skarżącym w dniu 19 marca 2018 r. Zgodnie z art. 213 § 4 O.p. w związku z art. 219 O.p. oraz art. 53 §1 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin przewidziany do wniesienia skargi na postanowienie z dnia [...] r. biegł zatem od dnia doręczenia skarżącym postanowienia o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] r., tj. od dnia 19 marca 2018 r. Termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 18 kwietnia 2018 r. Skarga wniesiona została natomiast (data nadania w urzędzie pocztowym) w dniu 19 kwietnia 2018 r. a zatem po upływie terminu. Ponieważ, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji. Na marginesie zauważyć również należy, że w niniejszej sprawie wpis od skargi uiszczony został po terminie na dokonanie tej czynności. Przesyłki zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, adresowane do skarżących, awizowane były dwukrotnie, tj. w dniu 8 czerwca 2018 r. a następnie w dniu 18 czerwca 2018 r., zaś w dniu 25 czerwca 2018 r. przesyłki te wydano skarżącym. Na podstawie art. 73 P.p.s.a. uznać jednak należy, iż skutek doręczenia powyższych przesyłek nastąpił w dniu 22 czerwca 2018 r., tj. z upływem czternastego dnia, liczonego od daty pierwszego awizowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a. Wpis od skargi uiszczony został dopiero w dniu 3 lipca 2018 r., podczas gdy termin na dokonanie tej czynności upływał z dniem 29 czerwca 2018 r. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie pierwotną przyczyną odrzucenia skargi pozostaje jednak wniesienie jej po upływie terminu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.