I SA/Gl 592/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M.L. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie [...] zł (słownie: [...], w tym [...] stanowiące 22% podatku VAT ). WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 20 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Wyrok ten doręczony został skarżącej wraz z uzasadnieniem w dniu 25 maja 2007 r. Na skutek wniosku skarżącej (która uzyskała już uprzednio zwolnienie od kosztów sądowych) o przyznanie prawa pomocy postanowieniem z dnia 29 czerwca 2007 r. referendarz sądowy ustanowił dla M.G. adwokata z urzędu. Pełnomocnikiem tym wyznaczony został przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat M.L., który przy piśmie z dnia 15 października 2007 r. złożył pełnomocnictwo procesowe. W piśmie z dnia 5 listopada 2007 r. pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniósł on jednocześnie o zasądzenie na jego rzecz "kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z uwzględnieniem podatku VAT". Wskazał, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wskazane wyżej przepisy, mające zastosowanie w niniejszej sprawie, zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej w skrócie: rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 ust.1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 rozporządzenia (§ 2 ust. 2). W tym miejscu wskazać trzeba, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie określona została w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia. Zgodnie ze wskazanym przepisem, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokat otrzymuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w "innej sprawie" stawka minimalna wynosi 240 zł. Stawka powyższa znajduje zastosowanie w rozpatrywanym przypadku, bowiem przedmiot skargi stanowiło postanowienie organu administracji publicznej. Natomiast, 75 % wskazanej stawki minimalnej stanowi kwotę 180 zł. Na mocy wszakże § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie wynagrodzenie adwokata podwyższyć zatem należy o kwotę [...] zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 ppsa oraz przy zastosowaniu 16 § 2 tej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.