I SA/Gl 592/14

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, zwrócił uwagę na swoje poważne problemy zdrowotne. Podkreślił, że na leczenie wydaje całą swoją rentę i w związku z tym pozostaje na utrzymaniu żony, emerytki, która też jest chora. Renta ta wynosi 1773,35 zł, a emerytura żony 1547,10 zł. Według wniosku skarżący nie posiada żadnego majątku poza prawem do mieszkania. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał wszystkie żądane dokumenty, oprócz kopii zeznania podatkowego, mianowicie kopie: rocznego obliczenia podatku jego małżonki, decyzji w sprawie waloryzacji renty i emerytury, wyciągu z rachunku bankowego za okres od 26 maja do dnia 24 czerwca 2014 r., choć w wezwaniu była mowa o wyciągu za trzy ostatnie miesiące (oprócz renty i emerytury na rachunek wpływa też świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 153 zł; poza wypłatami gotówkowymi rachunek obciąża rata kredytu w wysokości 189,92 zł, saldo końcowe na rachunku jest dodatnie, bo obroty MA wyniosły 3.626,45 zł, a obroty WN- 2.953,56 zł; saldo końcowe zamknęło się kwotą 974,58 zł), orzeczenia z dnia 25 kwietnia 2013 r. zaliczającego skarżącego do znacznego stopnia niepełnosprawności, dokumentów zawierających wyliczenie sumy opłat za mieszkanie na kwotę 439,74 zł i opłatę za energię elektryczną (prognozowana kwota przypadająca do zapłaty za okres od 10 czerwca do 11 sierpnia bieżącego roku to 294,41 zł), faktur wystawionych za usługi medyczne (w dniach 26 maja, 30 czerwca i 8 września 2011 r. skarżący tytułem zabiegów medycznych uiścił kwoty po 800 zł, ostatnia faktura, z dnia 29 stycznia 2014 r. dotyczy kontroli pozabiegowej i opiewa na kwotę 120 zł) oraz paragony apteczne (dokumentują one wydatki, które w czerwcu wyniosły łącznie 268,65 zł). Wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu, przedstawiając – z własnej inicjatywy lub na wezwanie – stosowną dokumentację źródłową. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie wykazał, że powyższa przesłanka zachodzi w jego sytuacji. Najpierw odnotować bowiem wypada, że przedłożona przez niego dokumentacja źródłowa jest niekompletna, gdyż nie obejmuje jego zeznania podatkowego oraz wyciągu z rachunku bankowego za pełny okres wskazany w wezwaniu. Brak pierwszego dokumentu utrudnia weryfikację oświadczeń wnioskodawcy na temat źródeł jego dochodów, z kolei mankamenty drugiego nie pozwalają na analizę dochodów i wydatków jego gospodarstwa domowego w okresie dłuższym niż miesięczny. Niemniej przesądzające znaczenie w rozpatrywanej materii mają wnioski płynące z tych dowodów, które przedstawiono. Otóż wynika z nich, że w gospodarstwie domowym skarżącego uzyskiwany jest stały dochód, który ponadtrzydziestokrotnie przewyższa wpis od skargi należny w sprawie. W tym kontekście niepodobna pominąć faktu, że koszty sądowe w niniejszym postępowaniu są nieznaczne, najmniejsze spośród znanych procedurze sądowoadministracyjnej. Wspomniany dochód wystarcza zaś na opłacenie wszystkich niezbędnych wydatków, i to z pewną nadwyżką, czego dowodzi treść przedstawionego wyciągu z rachunku bankowego. Żaden dokument nie wskazuje na to, by występowały jakiekolwiek zaległości w tych opłatach, zresztą wnioskodawca także tego nie podnosi. Spostrzeżenie to dotyczy również wydatków na leczenie, co sprawia, że poważny stan zdrowia skarżącego nie przemawia na rzecz uwzględnienia jego wniosku. Zaznaczyć zarazem wypada, że nie wykazano, by obecnie wydatki te były aż tak wysokie, jak trzy lata temu, kiedy poddany on był kosztownemu zabiegowi. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.