I SA/Gl 593/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. B. i B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ulgi płatniczej- umorzenie zaległości podatkowej postanawia: odrzucić wniosek U. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi U. B. pismem z dnia "[...]" nadanym w urzędzie pocztowym w dniu "[...]", skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" W dniu "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przekazał skargę do Dyrektora Izby Skarbowej, jednocześnie informując skarżącą o tym fakcie i wyjaśniając, że począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ administracyjny przekazuje zaś sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej U. B. w dniu "[...]" (opatrzono je błędnym pouczeniem, zgodnie z którym skargę należy wnieść bezpośrednio do sądu administracyjnego). W dniu "[...]" do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na mocy art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, począwszy od 1 stycznia 2006 r. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Dwuletni okres, w którym zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność stanowiły przedmiot skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. Po upływie okresu obowiązywania wspomnianego przepisu przejściowego skarga skierowana bezpośrednio do sądu administracyjnego nie może wywołać skutków prawnych. Wskazać należy, że skarżąca na skutek błędnego pouczenia otrzymanego od organu II instancji przesłała skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W tym stanie rzeczy Sąd pouczył skarżącą o treści art. 54 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nadto, działając za skarżącą w dniu "[...]" przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej. Dzień "[...]" uznać zatem należy za datę wniesienia skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Na mocy art. 83 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. W niniejszej sprawie 30-dniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od dnia doręczenia stronie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej tj. od dnia "[...]". Po dokonaniu stosownych obliczeń (pomijając, zgodnie ze wskazanymi powyżej zasadami, dzień doręczenia postanowienia) stwierdzić należy, iż termin do wniesienia skargi upłynął z dniem "[...]" ("[...]" przypadał w sobotę, a "[...]" w niedzielę). Wobec powyższego skargę przekazaną do organu odwoławczego w dniu "[...]"uznać należy za wniesioną w terminie, a zatem rozpoznawany wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dotyczy czynności procesowej dokonanej z zachowaniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, co oznacza, że merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przywrócenie terminu, który dotyczy czynności procesowej dokonanej z upływem terminu określonego w powołanej ustawie. Na mocy art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, tj. m.in. wtedy, gdy czynność strony była dokonana w terminie. Wobec powyższego, Sąd w oparciu o art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji orzeczenia.