I SA/Gl 597/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), Sędziowie WSA Teresa Randak, Bożena Suleja-Klimczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. 1. I. P., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do jego wniesienia. 2. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: 2.1. Naczelnik [...] [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej – skarżącego pełniącego funkcję członka zarządu "A" Sp. z o.o. w G. (dalej jako "Spółka"), za zobowiązania Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące sierpień-grudzień 2009 r., styczeń-grudzień 2010 r. oraz styczeń-sierpień 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości i kosztami egzekucyjnymi, a także w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące luty, maj, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości i kosztami egzekucyjnymi. Przesyłka zawierającą powyższe postanowienie, skierowana do skarżącego na adres ul. [...],[...] R., została zwrócona jako niepojęta w terminie. Następnie w dniu 5 czerwca 2014 r. organ podatkowy przez pracownika tego organu doręczył skarżącemu w jego miejscu pracy, przy ul. [...] w R., zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego. 2.2. W dniu 11 czerwca 2014 r. organ podatkowy wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia o nieruchomościach i prawach majątkowych na załączonym druku ORD-HZ oraz postanowieniami z tej samej daty orzekł o włączeniu do materiału dowodowego zgromadzonych dokumentów oraz wyznaczył skarżącemu przed wydaniem decyzji siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w postępowaniu podatkowym wszczętym z urzędu. Przesyłka zawierająca wezwanie oraz postanowienia, skierowana do skarżącego na adres ul. [...] , [...] R., została zwrócona organowi podatkowemu z adnotacją "adresat wyprowadził się". 2.3. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] organ podatkowy orzekł o odpowiedzialności solidarnej skarżącego za zaległości podatkowe Spółki: w podatku dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie [...] zł w okresie sierpień 2009 r. do sierpnia 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę od wskazanych zaległości naliczonych do dnia wydania decyzji w kwocie łącznej [...] zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego od przeterminowanych zaległości w kwocie [...] zł, a także w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie [...] zł, odsetkami za zwłokę od wskazanych zaległości naliczonych do dnia wydania decyzji w kwocie łącznej [...] zł oraz kosztami postępowania egzekucyjnego od przeterminowanych zaległości w kwocie [...] zł. Powyższa decyzja skierowana do skarżącego na adres ul. [...] , [...] R. została zwrócona organowi podatkowemu z adnotacją "adresat wyprowadził się". 2.4. W dniu 12 stycznia 2015 r. ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik stawił się w organie podatkowym celem zapoznania się z wydaną decyzją oraz sporządzenia jej fotokopii. 2.5. Pismem datowanym na dzień 19 stycznia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, składając jednocześnie odwołanie. 2.5.1. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżący podniósł, że postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego za zobowiązania Spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące sierpień-grudzień 2009 r., styczeń-grudzień 2010 r. oraz styczeń-sierpień 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości i kosztami egzekucyjnymi, a także w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące luty, maj, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości i kosztami egzekucyjnymi zostało mu doręczone w dniu 5 czerwca 2014 r. w miejscu pracy tj. przy ul. [...] w R., nie zaś jak wskazano w doręczeniu na ul. [...] w R.. Doręczenie nastąpiło w obecności pracownika spółki B Sp. z o.o. Podkreślił przy tym, że pracownik organu podatkowego został poinformowany, że skarżący nie mieszka pod adresem ujawnionym w doręczeniu, a jego właściwym miejscem zamieszkania jest ul. [...] w R.. Wskazał, że informacja ta została umieszczona w notatce sporządzonej przez pracownika organu, a tym samym organ podatkowy posiadał wiedzę, iż pod adresem wskazanym w doręczeniu skarżący nie odbierze żadnej korespondencji. Tymczasem dalsza korespondencja, w tym decyzja z dnia [...] r. była kierowana na błędny adres ze skutkiem doręczenia zastępczego. Ostatecznie podniósł, że o wydaniu przedmiotowej decyzji dowiedział się w dniu 12 stycznia 2015 r. tj. w dniu kiedy jego pełnomocnik zapoznał się z aktami postępowania podatkowego. 2.6. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 228 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), dalej jako "O.p." stwierdził, że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. oraz działając na podstawie art. 162 § 1 i § 2 oraz art. 163 § 2 O.p. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że doręczenie skarżącemu decyzji pod adresem w R., przy ul. [...] nastąpiło w trybie art. 146 § 2 O.p., albowiem w dniu 5 czerwca 2014 r. zostało mu doręczone postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego. Organ podkreślił, że skarżący nie zawiadomił organu o zmianie adresu zamieszkania ani w dacie doręczenia postanowienia, co uzasadnia brak sporządzenia notatki przez pracowników organu podatkowego, ani na późniejszym etapie postępowania. Tym samym wobec niewypełnienia przez skarżącego obowiązku wynikającego z art. 146 § 1 O.p. organ nie dysponował wiedzą o zmianie adresu zamieszkania, a tym samym zasadnie dokonywał doręczeń kolejnych pism na ostatnio wskazany adres. Wskazując na treść art. 233 § 2 pkt 1 O.p. organ odwoławczy ustalił, że termin do wniesienia odwołania upłynął skarżącemu w dniu 22 lipca 2014 r., albowiem doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 8 lipca 2014 r. Tym samym wniesienie odwołania w dniu 19 stycznia 2015 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Odnosząc się do kwestii zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy podniósł, że wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku, skarżący powziął wiedzę o wydanej decyzji z dnia [...] r. co najmniej w dniu 9 stycznia 2015 r., albowiem jego pełnomocnik, który stawił się w dniu 12 stycznia 2015 r. w organie podatkowym, legitymował się pełnomocnictwem z dnia 9 stycznia 2015 r. do odbioru "decyzji o przeniesieniu odpowiedzialności z decyzji wymiarowych objętych tytułami wykonawczymi [...] wystawionymi przez ten organ". Tym samym już w dniu 9 stycznia 2015 r. skarżący posiadał wiedzę o wydanej decyzji, a tym samym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania upłynął skarżącemu w dniu 16 stycznia 2015 r. zgodnie z treścią art. 162 § 2 O.p., nie zaś jak wskazał skarżący w dniu 19 stycznia 2015 r. Powyższe oznacza, że już tylko z tej przyczyny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie mógł być uwzględniony. Ostatecznie organ odwoławczy wskazał, że skarżący nie wypełnił przesłanki z art. 162 § 1 O.p., albowiem nie wykazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Przedstawione we wniosku argumenty dotyczą bowiem braku skutecznego doręczenia decyzji. Tymczasem kwestionowanie przez stronę skuteczności doręczenia decyzji niweluje możliwość oceny braku winy w uchybieniu terminu, co podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W sytuacji braku skutecznego doręczenia decyzji nie biegną bowiem terminy procesowe, a co za tym idzie nie jest możliwe ich przywrócenie, zatem tylko skuteczne doręczenie decyzji umożliwia rozpoczęcie biegu terminu do złożenia danego środka zaskarżenia. 3. W skardze pełnomocnik podatnika domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania, zarzucając naruszenie: - art. 228 § 1 pkt 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie albowiem decyzja nie weszła do obiegu prawnego, a tym samym organ odwoławczy winien stwierdzić niedopuszczalność odwołania, nie zaś wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania; - art. 149 i 150 O.p. poprzez niedochowanie wymogów ustalonych w doręczaniu zastępczym, pomimo twierdzenia przez organy podatkowe, że strona nie zawiadomiła organu o zmianie adresu zgodnie z art. 146 § 1 i §2 O.p., a tym samym braku pozostawienia w placówce pocztowej korespondencji przez okres 14 dni; - art. 122 O.p. poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy i jednostronne przyjęcie, iż pracownicy doręczyli skarżącemu postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego, co zostało potwierdzone przez skarżącego, a nie zostali poinformowani o jego miejscu zamieszkania mimo oświadczenia skarżącego złożonego w obecności pracownika biurowego, a także wobec faktu, że organy podatkowe dysponują aktualnym adresem miejsca zamieszkania skarżącego jako jedynego wspólnika spółki B Sp. z o.o. w R.; - art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy decyzja nie weszła do obiegu, a więc nie mógł rozpocząć bieg terminu do wniesienia odwołania; - art. 187 § 1 O.p. poprzez odmowę zebrania materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, co doprowadziło do dokonania błędnej oceny zebranego materiału w sprawie - zasad ustalonych przy świadczeniu usług pocztowych określonych w przepisach ustawy z dnia 12 czerwca 2003 – Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy – rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34). W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, że postanowienie o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego w niniejszej sprawie zostało doręczone skarżącemu pod adresem ul. [...] w R., tj. w siedzibie spółki B Sp. z o.o. w R. w obecności pracownika tej firmy, mimo, iż było adresowane na adres ul. [...] w R.. Podkreślił, że pracownicy organu podatkowego zostali poinformowani o fakcie niezamieszkiwania przez skarżącego pod adresem znajdującym się na przesyłce oraz o nowym adresie zamieszkania. Jako dowody na powyższe twierdzenie wskazał przesłuchanie pracownika biurowego obecnego przy doręczeniu postanowienia, jak również treść uzasadnienia decyzji z dnia [...] r. Powyższe fakty, zdaniem pełnomocnika skarżącego, wskazują, że organ podatkowy posiadał wiedzę o nieaktualnym adresie zamieszkania, a pomimo to kierował korespondencję, w tym decyzję z dnia [...] r. na ten adres. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał, że przesyłka zawierająca decyzję nie została pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej, a tym samym nie można, niezależnie od nieaktualnego adresu, uznać jej za skutecznie doręczoną z uwagi na treść art. 150 w zw. z art. 151 O.p. Powyższe winno obligować organ do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, nie zaś do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że twierdzenie organu o dacie w jakiej skarżący dowiedział się o decyzji jest chybione, albowiem nie można uznać, że wiedza o decyzji o nieznanej treści nie może być utożsamiana z dowiedzeniem się o decyzji i jej treści. Tym samym za dzień, w którym skarżący dowiedział się o decyzji z dnia [...] r., należało uznać dzień zapoznania się jego pełnomocnika z treścią tej decyzji w organie podatkowym. Ponadto wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie został złożony z ostrożności procesowej. 4. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, podkreślając tożsamość zarzutów przedstawionych przez podatnika, zarówno w odwołaniu, jak i w skardze. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że w aktach sprawy brak jest notatki, która miałaby być sporządzona w trakcie doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu, jak również dowodu przesłuchania świadka na okoliczność poinformowania przez skarżącego o zmianie adresu zamieszkania. Fakt ten, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, nie wynika też z treści decyzji. W odniesieniu do zarzutu naruszenia zasad określonych w przepisach usług pocztowych organ wskazał, że zasady te nie były stosowane przez organ, jako, że kwestia doręczenia pism w postępowaniu podatkowym wynika z O.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zważył, co następuje: 5. Skarga jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawo procesowe w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. 5.1. Wobec argumentacji skargi w sprawie niniejszej, kluczowym jest ustalenie, czy skarżącemu skutecznie doręczono decyzję z dnia [...] r. nr [...] , a w razie twierdzącej odpowiedzi na to pytanie, czy wystąpiły przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 6. Należy podkreślić, że na podstawie art. 120 O.p. organy podatkowe mają obowiązek działania zgodnie z przepisami prawa, stąd działania podejmowane przez organy w ramach doręczenia należy ocenić w kontekście regulacji zawartych w Rozdziale 5 Ordynacji podatkowej, poświęconym problematyce doręczeń. Prawidłowość zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 211 O.p. tj. dokonania doręczenia decyzji musi być oceniana w świetle uregulowań zawartych w art. 148-150 O.p. Zgodnie z treścią art. 148 § 1 O.p. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Z treści powyższego przepisu wynika, że doręczenie pisma w miejscu zamieszkania osoby fizycznej jest równorzędne z doręczeniem tej osobie pisma w miejscu jej pracy, przy czym wybór jednego z miejsc wskazanych w tym przepisie należy do organu. Oczywistym jest przy tym, że w przepisie tym chodzi o aktualny adres, pozwalający na dokonanie doręczenia pism zgodnie z przepisami co wynika z treści art. 146 O.p. nakładającego obowiązek zawiadomienia organu o zmianie adresu (§ 1). Brak wypełnienia przez stronę powyższego obowiązku stanowi podstawę do uznania przez organ pisma za doręczone pod dotychczasowym adresem (§2). Jednocześnie doręczenie następuje na zasadach określonych w art. 144 zdanie pierwsze O.p. Przepis ten w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2016 r. stanowił, że organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie innych przepisów. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że przepis ten nie dopuszcza możliwości doręczania tej samej decyzji za pośrednictwem różnych podmiotów wymienionych w tym przepisie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2010 r. sygn. akt I FSK 1764/09). Wskazany na wstępie przepis art. 150 O.p. przewiduje możliwość doręczenia zastępczego, tj. na skutek braku odbioru pisma pozostawionego na okres 14 dni bądź to w placówce pocztowej – przypadku doręczenia pisma przez operatora, bądź też w urzędzie gminy (miasta) w przypadku pism doręczanych przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę z jednoczesnym zawiadomieniem o tym fakcie osoby, której się doręcza. Sąd orzekający w sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2012 r., sygn. akt II FSK 1071/09, publ. LEX nr 745462, iż "warunkiem zastosowania trybu określonego w art. 150 Ordynacji podatkowej jest niemożność doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że skorzystanie z art. 150 Ordynacji podatkowej winna poprzedzić próba doręczenia pisma w sposób określony w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej. Skuteczne doręczenie pisma na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej jest uzależnione ponadto od zgodnej z prawem próby doręczenia pisma na zasadach określonych w art. 148 § 1 lub art. 149 Ordynacji podatkowej, w tym w szczególności na prawidłowy adres osoby, do której pismo jest kierowane. Doręczenie winno bowiem nastąpić w miejscu, gdzie adresat mieszka aktualnie. Warunkiem zastosowania art. 150 Ordynacji podatkowej jest bowiem to, aby adresat pisma istotnie mieszkał pod wskazanym adresem, a jedynie nie jest możliwe doręczenie mu pisma w inny sposób przewidziany w ustawie. Doręczenie w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej jest skuteczne, gdy miejsce zamieszkania adresata nie budzi wątpliwości (orzeczenie SN z dnia 22 marca 1995 r., II CRN 4/95, niepubl.)". 7. W niniejszej sprawie z akt administracyjnych wynika, że organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej, tj. skarżącego, jako członka zarządu Spółki, za jej zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące sierpień-grudzień 2009 r., styczeń-grudzień 2010 r. oraz styczeń-sierpień 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości i kosztami egzekucyjnymi, a także w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące luty, maj, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości i kosztami egzekucyjnymi. Adres skarżącego, który został wskazany w postanowieniu o wszczęciu postepowania z dnia [...] r., pochodził z dokumentów nadesłanych przez Sąd Rejonowy w G., X Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego przy piśmie z dnia 25 marca 2013 r. Korespondencja zawierająca postanowieniu o wszczęciu z urzędu postępowania została nadana przez organ listem poleconym, a następnie została zwrócona organowi po dwukrotnym zawiadomieniu o pozostawieniu przesyłki. Przesyłka wróciła do organu w dniu 27 maja 2014 r. Następnie organ podatkowy w dniu 5 czerwca 2014 r. dokonał doręczenia tego postanowienia skarżącemu przez pracownika organu. Doręczenia dokonano w miejscu pracy skarżącego, nie zaś na adres na ul. [...] , mimo, iż zwrotne potwierdzenie odbioru zawiera ten adres. Powyższe wynika z treści pisma organu podatkowego z dnia 4 lutego 2015 r. i koreluje z twierdzeniami skarżącego, zawartymi we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zwrócić przy tym należy uwagę na fakt, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowego postanowienia doręczający pracownik organu nie uczynił adnotacji o rzeczywistym miejscu doręczenia tj. miejscu pracy skarżącego. Na powyższą okoliczność nie została również sporządzona notatka służbowa. Pomimo powyższego kolejne pisma tj. postanowienia z dnia [...] r. oraz wezwanie z tej samej daty zostały skierowane na adres na ul. [...] za pośrednictwem operatora pocztowego, który w dniu 16 czerwca 2014 r. zwrócił przesyłkę z adnotacją "adresat wyprowadził się". Należy zauważyć, że wydana w dniu [...] r. decyzja określająca odpowiedzialność skarżącego jako osoby trzeciej za zobowiązania Spółki oraz ich wysokość została również skierowana za pośrednictwem operatora pocztowego na adres ul. [...] . Korespondencja zawierająca powyższą decyzję została zwrócona organowi podatkowemu z adnotacją jak uprzednio, tj. adresat wyprowadził się. 8. Odnosząc sporne zagadnienia występujące w sprawie do cytowanych przepisów oraz stanu faktycznego sprawy należy stwierdzić, że występujące w sprawie wadliwości związane z doręczaniem skarżącemu pism w toku postępowania podatkowego w niniejszej sprawie nie pozwalają na uznanie, tak jak to uczynił organ odwoławczy, że decyzja z dnia [...] r. została skutecznie doręczona skarżącemu. 8. 1. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika bowiem, by organ podatkowy w związku ze wszczęciem postępowania podatkowego poczynił prawidłowe ustalenia odnośnie aktualnego adresu skarżącego. Co więcej adres widniejący w postanowieniu o wszczęciu postępowania, na który następnie doręczano pisma za pośrednictwem poczty, nie mógł zostać uznany za aktualny. Adres ten został co prawda wskazany w piśmie Sądu Rejonowego w G., X Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, ale dotyczył stanu wcześniejszego o rok (pismo nosi datę 23 maja 2013 r.) Co więcej, o wadliwości powyższego adresu świadczy również fakt, iż sam organ podatkowy, pomimo zwrotu korespondencji zawierającej postanowienie z dnia [...] r. po pozostawieniu jej w placówce pocztowej na okres 14 dni, zdecydował się na ponowne doręczenie tej przesyłki przez swojego pracownika. Należy w tym miejscu zauważyć, że doręczenie nastąpiło w dniu 5 czerwca 2014 r., co nie jest kwestionowane, jednakże nie pod adresem na ul. [...] a w miejscu pracy skarżącego. Okoliczność ta nie jest kwestionowana przez organy podatkowe. Nie może przy tym ujść uwadze Sądu, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia z dnia 30 kwietnia 2014 r. pracownik doręczający je nie odnotował tego miejsca doręczenia przesyłki, jak również nie sporządził na tę okoliczność notatki służbowej. Nie odnotował w szczególności, czy ustalił z podatnikiem jego właściwy adres, pod którym będzie on odbierał dalszą korespondencję. Dokonanie doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania podatkowego w miejscu pracy podatnika przez pracowników organu oznaczało, że organ ten właśnie adres będzie stosować w dalszym postępowaniu. Każde zatem następne pismo, w tym decyzję z dnia [...] r. winien kierować w ten sam sposób i na ten sam adres, czego nie uczynił. Takiego postępowania organu miał prawo oczekiwać podatnik. Tymczasem dalsza korespondencja, w tym decyzja organu podatkowego z dnia [...] r., kierowana była za pośrednictwem operatora pocztowego na wadliwy adres. Należy przy tym podkreślić, że organ podatkowy najpóźniej w dacie zwrotu korespondencji poprzedzającej wydanie decyzji, a zawierającej postanowienia i wezwanie z dnia 11 czerwca 2014 r., z adnotacją operatora pocztowego: "adresat wyprowadził się" miał już dowód, że adres przy ul. [...] jest nieaktualny, a zatem wadliwy. Zachodziły zatem uzasadnione podstawy do zakwestionowania prawidłowości i skuteczności tego doręczenia. W świetle powyższego nie może przy tym się ostać twierdzenie organów w niniejszej sprawie, że skarżący mając wiedzę o toczącym się postępowaniu podatkowym, winien powiadomić organ o zmianie adresu zamieszkania, albowiem regulacja art. 146 § 2 O.p. dotyczy zmiany adresu, pod którym uprzednio dokonano skutecznego doręczenia. W niniejszej zaś sprawie adresem tym był adres miejsca pracy skarżącego, nie zaś adres zamieszkania, przyjęty przez organ podatkowy. Oznacza to, że decyzja z dnia [...] r. nie została skutecznie doręczona. 8.2. Powyższe ustalenie powoduje, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa procesowego w stopniu wpływającym na rozstrzygnięcie. W zakresie ustalenia, że odwołanie strony zostało wniesione z uchybieniem terminu organ odwoławczy naruszył art. 223 § 2 pkt 1 O.p., a w konsekwencji także art. 228 § 1 pkt 2 O.p. W zakresie zaś wniosku o przywrócenie terminu organ naruszył art. 162 § 1 O.p. Przepis ten przewiduje, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Powyższy przepis odnosi się zatem do sytuacji, w której strona bez własnej winy nie dopełniła czynności w terminie zawitym, przy czym za uchybienie terminowi nie może być uznana czynność dokonana w okresie, w którym termin ten nie zaczął biec. 9. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), a na podstawie art. 200 tej ustawy zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania, obejmujących wpis sądowy (100 zł), opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł) oraz koszty zastępstwa procesowego (240 zł), wynikające z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). 10. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku organ powinien uwzględnić całokształt materiałów zgromadzonych w sprawie, w tym fakt braku doręczenia decyzji z dnia [...] r. i dokonać oceny tego wniosku oraz czynności nią objętej w kontekście wskazanych w niniejszym uzasadnieniu przepisów.