I SA/Gl 603/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2013 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 5741 zł, skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek, podkreśliła, że cały jej majątek został zabezpieczony w toku postępowania karnego, oraz że na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 14 listopada 2011 r. podejmowane są wobec niej czynności egzekucyjne. Zwróciła ponadto uwagę na postępowania egzekucyjne w przedmiocie zaległości związanych z posiadanymi przez nią nieruchomościami. Według wniosku strona prowadzi działalność gospodarczą, jednoosobowo oraz w formie spółki cywilnej, lecz wykazuje znaczną stratę i w efekcie pozostaje na utrzymaniu rodziców. Do wnioski załączono odpisy: zeznań podatkowych za lata 2010-2011 (np. za 2011 r. wykazano przychody w kwocie 232.826,36 zł, koszty ich uzyskania w kwocie 306.844,69 zł i stratę w kwocie 74.493,17 zł), podsumowań ksiąg przychodów i rozchodów potwierdzające stratę z działalności gospodarczej (według wyliczeń księgowej skarżącej w 2012 r. przypadająca na skarżącą strata w spółce cywilnej wyniosła 24.446,05 zł, a w działalności prowadzonej przez nią osobiście – 58.709,82 zł, w ramach tej ostatniej działalności w grudniu 2012 r. nie wykazano żadnych przychodów, a od listopada 2012 r. wydatków na zakup towarów i na wynagrodzenia), dokumentów związanych z postępowaniami egzekucyjnymi (m.in. zawiadomienia o zmianie wysokości zajęcia rachunku bankowego z dnia 18 czerwca 2012 r. – kwotę do przekazania z rachunku bankowego określono w nim na 2.670.637,08 zł) i z innymi zaległościami skarżącej (m.in. siedmiu zawiadomień z dnia 11 stycznia 2013 r. o wysokości zaległości związanych z posiadanymi przez skarżącą lokalami – na dzień 31 grudnia 2012 r. najniższa z tych zaległości wynosiła 4,976,21 zł, najwyższa – 14.675,55 zł). Wnioskodawczyni przedłożyła nadto oświadczenie jej rodziców, zgodnie z którym pozostaje ona na ich utrzymaniu, a wysokość udzielonej jej pomocy materialnej w ciągu ostatnich trzech miesięcy wyniosła 900 zł. Rodzice zastrzegli, że są świadomi odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych i zatajenie prawdy. Skarżąca wnosiła już o przyznanie prawa pomocy w innym postępowaniu, przy czym jej wniosek został częściowo uwzględniony (postanowienie z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 1114/11). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie rozpoznającego wniosek skarżąca w wystarczającym stopniu wykazała, że powyższa przesłanka została spełniona. Niewątpliwie bowiem należy wziąć pod uwagę, iż stoi ona przed koniecznością spłaty bardzo dużego zadłużenia, tak publicznoprawnego, jak i związanego z należącym do niej majątkiem nieruchomym. Jak podkreślono przy tym w przywołanym wyżej postanowieniu z dnia 14 lutego 2012 r., nie może ona tym majątkiem rozporządzać, gdyż został on zabezpieczony w postępowaniu karnym, choć musi ponosić koszty jego utrzymania. Zadanie to przekracza możliwości finansowe skarżącej, skoro wykazuje ona spore zaległości w rozpatrywanym zakresie. Nie można również tracić z pola widzenia, że wyniki prowadzonej przez nią działalności gospodarczej uległy pogorszeniu w ostatnim czasie, w szczególności w stosunku do stanu, który podlegał ocenie postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. W ciągu nieomal roku, jaki upłynął od wskazanego dnia, wnioskodawczyni nie wykazuje już zysku, lecz stratę, co więcej od niedawna nie odnotowuje żadnych przychodów z działalności gospodarczej wykonywanej osobiście, rezygnując również z niektórych wydatków, np. na zakup towarów. Uprawdopodobnia to, że musi ona korzystać ze wsparcia finansowego rodziców, co zresztą zostało przez nich potwierdzone. Oznacza to więc jednocześnie, że dostatecznie dowiedziono, iż wnioskodawczyni nie może ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.