I SA/Gl 610/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. (spadkobierca zmarłej L. S.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić skarżącemu adwokata. W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 20 lipca 2015 r. G. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, gdyż jest osobą niepełnosprawną. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, tj. mieszkanie o pow. 55,60 m2. G. S. zeznał dalej, że dochód tego gospodarstwa domowego stanowi kwota 529 zł i pochodzi z zasiłku stałego wypłacanego przez właściwy ośrodek pomocy społecznej. Wypada w tym miejscu odnotować, że postanowieniem z dnia 8 stycznia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w całości w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 1540/13. W oparciu o dokumenty źródłowe nadesłane przy piśmie skarżącego z dnia 13 sierpnia 2015 r., zgromadzone w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2015 r., jak również mając na uwadze konstatacje przyjęte w ww. sprawie ustalono, co następuje. W dniu 22 grudnia 2013 r. zmarła siostra skarżącego. Na dzień 23 grudnia 2013 r. ich wspólne mieszkanie było zadłużone z tytułu kosztów jego utrzymania na kwotę 14.600,63 zł. Z kolei stan tego zadłużenia na dzień 13 sierpnia 2015 r. wyniósł 27.242,14 zł. Skarżący został zakwalifikowany do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Wskazany wyżej zasiłek stały został przyznany bezterminowo od 1 stycznia 2014 r. Stałe miesięczne wydatki ponoszone przez skarżącego sprowadzają się do opłat z tytuł zużycia energii elektrycznej i gazu (łącznie około 112 zł). Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (zgodnie z zakresem wyznaczonym przez skarżącego) następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zdaniem rozpoznającego wniosek, w stosunku do skarżącego zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy pozwolił stwierdzić, że dochody uzyskiwane w jego gospodarstwie nie wystarczają na pokrycie bieżących wydatków. Konkluzja ta wynika z rosnącego zadłużenia z tytułu czynszu za mieszkanie. Taki stan rzeczy oznacza, że skarżący nie jest w stanie zbilansować dochodów i przychodów własnego gospodarstwa domowego. W tym stanie rzeczy nie można od niego wymagać aby partycypował w kosztach sądowych w jakimkolwiek zakresie, wziąwszy nadto pod uwagę, że jest osobą niepełnosprawną. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.