I SA/Gl 612/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. i Z. Z. na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] nr [...] zmienioną uchwałą z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia odrzucić skargę W. B.. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W. B. i Z. Z. w piśmie z dnia 2 czerwca 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] nr [...] zmienioną uchwałą z dnia [...] nr [...], dotyczącą określenia wysokości stawek opłaty targowej, zasad jej ustalania i poboru, określenia inkasentów oraz wysokości wynagrodzenia za inkaso na terenie miasta M.. Skarga wniesiona została bezpośrednio do Sądu, który w dniu 18 czerwca 2009 r. przy piśmie o sygn. I KO/Gl 16/09 przekazał ją według właściwości organowi, celem udzielenia odpowiedzi na skargę i jej przesłania wraz z aktami sprawy. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Wskazał, iż żaden ze skarżących nie dopełnił obowiązku uprzedniego wezwania Gminy M. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie złożone zostało bowiem w piśmie z dnia 24 kwietnia 2009 r., sporządzonym przez R. K. – inkasenta opłaty targowej. Na liście podpisów dołączonych do tego wezwania figurował Z. Z., jednak zdaniem organu R. K. nie miał umocowania do wezwania Gminy do usunięcia naruszenia prawa w imieniu Z. Z.. Ponadto drugi skarżący – W. B.– nie znajdował się nawet na liście osób, które miał reprezentować R.K.. Organ zaznaczył również, że w następstwie otrzymania pisma z dnia 24 kwietnia 2009 r. (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) Rada Miasta M. nie podjęła uchwały w sprawie zmiany stawek opłaty targowej. Na podstawie zarządzenia z dnia 30 września 2009 r. Sąd wezwał skarżącego W. B. do wykazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia jego skargi, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwał organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. – o samorządzie gminnym. Wezwanie powyższe doręczone zostało dorosłemu domownikowi adresata w dniu 7 października 2009 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Również art. 52 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] nr [...] W. B. nie dopełnił trybu, warunkującego skuteczne zaskarżenie tej uchwały. Z akt sprawy wynika bowiem, iż skarżący ten przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności zaś, brak jest podpisu W. B. pod pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r., stanowiącym wezwanie organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.