I SA/Gl 613/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.C. w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wrzesień 2004r. w kwocie 12.156,00 zł w 25 – dniowym terminie. Skarga podpisana została przez R. B.. Pismem z dnia 19 kwietnia 2005r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 400 zł, pod rygorem odrzucenia skargi, oraz do złożenia w tym terminie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi, również pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono na wskazany w skardze adres w dniu 22 kwietnia 2005r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Pomimo prawidłowego wezwania, wpis od skargi nie został uiszczony. Nie złożono również wymaganego dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazać przy tym należy, iż brak dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do podpisania skargi jest niewątpliwie jej brakiem formalnym. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca a ściślej: wspólnicy - to przedsiębiorca, prowadzący działalność w formie spółki cywilnej. Umowa spółki cywilnej uregulowana została w art. 860 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. nr 16, poz. 93 z późn. zm.) . Zgodnie zatem z art. 865 § 1 Kodeksu cywilnego każdy wspólnik jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Doprecyzowanie tej regulacji zawiera art. 865 § 2 stanowiący, iż każdy wspólnik może bez uprzedniej uchwały prowadzić sprawy, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. Zgodnie natomiast z art. 866 ustawy, w braku odmiennej umowy lub uchwały wspólników każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Wobec faktu podpisania skargi jedynie przez R. B. a nie przedstawienia dokumentów obrazujących sposób reprezentacji w spółce Sąd nie miał możliwości stwierdzenia czy wspólnik ten był umocowany do samodzielnego jej podpisu, w szczególności nie było wiadome, czy wniesienie skargi w sprawie w której wartość przedmiotu sporu wynosi 12156 zł stanowi dla spółki czynność zwykłego zarządu. Mając zatem na uwadze podniesione wyżej okoliczności, orzeczono jak w sentencji, w oparciu o wskazane wyżej przepisy i przy zastosowaniu art. 58 § 3 cytowanej ustawy.