I SA/Gl 614/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, Sędziowie NSA Przemysław Dumana, Małgorzata Wolf-Mendecka (sprawozdawca), Protokolant Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi I. i D.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] i [...], obejmujących należności z tytułu podatku od środków transportu za lata 1992-1995 oraz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...], obejmującego należności z tytułu podatku od środków transportowych za 1997 r. Jako podstawę wydania postanowienia wskazano art. 123 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 oraz art. 59 § 3 i art. 60 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 36, poz. 161 z późn. zm.). W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał przede wszystkim, iż obowiązek objęty tytułem wykonawczym [...] uległ przedawnieniu w dniu [...] 2002 r., a obowiązek objęty tytułem wykonawczym [...] uległ przedawnieniu w dniu [...] 2002 r. (w oparciu o art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 19.12.1980 r. o zobowiązania podatkowych – Dz.U. z 1993 r. nr 108, poz. 486 z późn. zm.). Rozpoznając wniosek strony o umorzenie postępowania w zakresie tytułu wykonawczego nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, iż tytuł ten został wystawiony w dniu [...] 1998 r. i pierwszą czynnością egzekucyjną było doręczenie odpisu tytułu wykonawczego i zajęcie ruchomości w dniu [...] 1998 r. Wyjaśniono dalej, iż z dniem 1 stycznia 1998 r. weszły w życie przepisy Ordynacji podatkowej (Dz. U. nr 137, poz. 926 z 1997 r.). Zgodnie art. 70 § 4 tej ustawy, po przerwaniu biegu terminu przedawnienia, biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne. Organ egzekucyjny wyraził przekonanie, że w przedmiotowej sprawie wykonanie następnej czynności egzekucyjnej dopiero w dniu [...] 2003 r. nie miało wpływu na przerwanie biegu terminu przedawnienia, ponieważ postępowanie nie zostało zakończone. W konsekwencji Urząd postanowił odmówić umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie objętym tytułem wykonawczym nr [...]. W zażaleniu na to postanowienie I. i D. S. podnieśli, iż na skuteczne przeprowadzenie egzekucji Urząd ma czas przez okres 5 lat, licząc od dnia wymagalności podatku. Jeżeli w tym czasie nawet w trakcie egzekucji kwota w całości nie zostanie wyegzekwowana, to – w ocenie strony – postępowanie z urzędu musi zostać zakończone. Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie uwzględnił zażalenia i zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego pierwszej instancji. Organ zażaleniowy podniósł ponownie, inaczej niż w przypadku tytułów wykonawczych o nr [...] i [...], przedstawia się kwestia tytułu wykonawczego z dnia [...] 1998 r. nr [...], gdyż w dniu jego doręczenia zobowiązanemu tj. w dniu [...] 1998 r., przypisane zostały koszty zajęcia ruchomości w kwocie [...] , a zajęcie potwierdzone zostało protokołem spisanym w dniu [...] 1998 r. (gdzie wymieniony został sporny tytuł wykonawczy). Dyrektor Izby Skarbowej przyjął więc, iż w dniu [...] 1998 r., a więc już pod rządami ustawy Ordynacja podatkowa, miała miejsce czynność egzekucyjna, która przerwała bieg przedawnienia należności objętych tym tytułem, aż do zakończenia postępowania egzekucyjnego (art. 70 § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej). W tym stanie rzeczy organ zażaleniowy uznał, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie powyższego tytułu nie zostało jeszcze zakończone, a więc należność nim objęta nie przedawniła się – zwłaszcza, że na podstawie tego tytułu dokonano kolejnej czynności egzekucyjnej w dniu [...] 2003 r. i ciągle egzekwowana jest należność z tytułu podatku od środków transportu, wskazano w tytule wykonawczym z dnia [...] 1998 r. nr [...]. Postanowienie to I. i D. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia jako naruszającego przepisy art. 70 § 1 i 14 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi strona powtórzyła argumenty odwołania i dodała, że bieg terminu przedawnienia spornego zobowiązania rozpoczął się w 1997 r., a ostatnim dniem kończącym okres przedawnienia był 31 grudzień 2003 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przechodząc do oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdzić przede wszystkim należy, że w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej przyjęto zasadę, że każde zobowiązanie podatkowe przedawnia się (wygasa) z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Jednakże, wpływ na bieg 5-letniego terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego mają instytucje zawieszenia i przerwania biegu tego terminu. Zgodnie z art. 70 § 4 bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony, przy czym do końca 2002 r. – bieg terminu przedawnienia przerywała pierwsza czynność egzekucyjna. Środki egzekucyjne realizowane są w ramach czynności egzekucyjnych, czyli wszelkich podejmowanych przez organ egzekucyjny działań zmierzających do zastosowania lub realizowania środka egzekucyjnego. Do końca 2002 r. wystarczające było zawiadomienie o pierwszej czynności egzekucyjnej (nawet jeżeli nie łączyło się z nią zastosowanie środka egzekucyjnego). Jak wynika z akt zgromadzonych w niniejszej sprawie, tytuł wykonawczego z dnia 30 kwietnia 1998 r. nr 3/SW/44/105/98 został doręczony zobowiązanemu w dniu 10 czerwca 1998 r. i jednocześnie w tym samym dniu dokonano zajęcia ruchomości (samochodu marki Golf I nr. rej. CZA 54-40), przypisując jednocześnie koszty zajęcia ruchomości w kwocie [...] (które to czynności potwierdzone zostały protokołem spisanym w dniu [...] 1998 r.). Zatem, powyższe okoliczności świadczą o przerwaniu biegu przedawnienia. Wyjaśnić ponadto należy, iż po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zakończone zostanie postępowanie egzekucyjne. Postępowanie egzekucyjne w administracji kończy się poprzez: wykonanie egzekucji lub umorzenie postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie zobowiązanie podatkowe strony skarżącej z tytułu podatku od środków transportowych za rok 1997 nie uległo więc przedawnieniu, a zatem dłużnik podatkowy powinien spełnić swoje świadczenie podatkowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia uznał, iż ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana przez organy egzekucyjne nie narusza prawa, a argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jak i w odpowiedzi na skargę – zasługują na aprobatę Sądu. W sumie więc, uwzględniając wszystkie podniesione wyżej okoliczności, stanowisko organu egzekucyjnego drugiej instancji zajęte w rozpatrywanej sprawie uznać trzeba, zdaniem Sądu, za zgodne z obowiązującym prawem. Wobec tego Sąd oddalił skargę w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, z późn. zm.).