I SA/Gl 614/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości A Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. w kwestii sformułowanego w skardze wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...], nr [...] określającą A Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w K., działającemu przez Syndyka Masy Upadłości, zobowiązanie za 2015 r. w wysokości [...] zł w podatku od nieruchomości położonej w R. przy ul. [...]. W skardze pełnomocnik skarżącego syndyka sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że podjęcie takiego rozstrzygnięcia byłoby zasadne przez wzgląd na cel postępowania upadłościowego, jakim jest zaspokojenie w maksymalnym stopniu wierzycieli upadłego. Za godne uwagi uznał przy tym zaznaczenie, że – w przypadku uwzględnienia skargi – wcześniejsze wykonanie decyzji i procedura odzyskania zapłaconej należności może znacząco przedłużyć postępowanie upadłościowe i tym samym generować dodatkowe jego koszty, czego konsekwencją będzie pokrzywdzenie wierzycieli wskutek zmniejszenia kwot, jakie mogłyby zostać im przekazane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywane żądanie nie może zostać uwzględnione. Dostrzec bowiem trzeba, że w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony, gdyż to w jej interesie leży takie sformułowanie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie co najmniej jednej z przesłanek wstrzymania wykonania. Jednocześnie konieczne jest, by twierdzenia te zostały poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących sytuację strony, ponieważ brak takiego odniesienia czyni niemożliwym pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1124/14, z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 czy z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wnioskodawca wskazał, że powinność zapłaty należności wynikającej z decyzji wywoła negatywne skutki, albowiem doprowadzi do uszczuplenia masy upadłości i tym samym zmniejszenia kwot podlegających przekazaniu wierzycielom. Nie przedłożył jednak jakiejkolwiek dokumentacji, która obrazowałaby obecny stan masy upadłości oraz pozwalałaby na poznanie, jaka jest relacja tej masy do kwoty zobowiązania podlegającego zapłacie. Tym samym uniemożliwił zweryfikowanie słuszności twierdzenia, że uiszczenie tej należności mogłoby zagrozić zaspokojeniu wierzycieli, a jeśli nawet – to w jakim stopniu. Twierdzenie powołane na poparcie wniosku uznać zatem należy za gołosłowne. Brak poparcia go odwołaniem się do niezbędnego materiału źródłowego uniemożliwia bowiem weryfikację jego wiarygodności i w rezultacie uznanie, by wystąpienie sygnalizowanego zagrożenia po pierwsze było realne, a po drugie – wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym trzeba, że stwierdzenie zaistnienia tych przesłanek nie jest możliwe bez uprzedniego zestawienia wysokości należności wynikającej z decyzji ze stanem masy upadłości. Sama wysokość tej należność nie może przemawiać zatem za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Okolicznością taką nie jest również fakt, że spółka znajduje się w upadłości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt II FZ 475/17, dostęp: jw.). Rozpatrywane żądanie nie zasługuje na uwzględnienie także z uwagi na podnoszone ryzyko wykonania decyzji, która może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Podkreślenia bowiem wymaga, że kwestia zasadności skargi nie stanowi przedmiotu rozważań na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sama ewentualność uwzględnienia skargi nie jest natomiast przesłanką pozytywnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może zatem nastąpić z tego powodu, że być może skarga okaże się zasadna. Konkludując, na podstawie akt niniejszej sprawy, w tym argumentów przedstawionych na poparcie wniosku, nie było możliwe stwierdzenie, by w analizowanym przypadku została spełniona którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.