I SA/Gl 616/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] nr [...] i ustalił D.W. nową wysokość zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w kwocie [...]zł. Doręczenie pełnomocnikowi podatnika tej decyzji organu odwoławczego miało następujący przebieg. W dniu 25 lutego 2013 r. przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej [...], gdyż adresata nie zastano. Zawiadomienie o tym umieszczono równocześnie na drzwiach pomieszczenia, w którym wykonuje on swoje czynności zawodowe. Czynność tę powtórzono w dniu 5 marca 2013 r. Natomiast w dniu 12 marca 2013 r. przesyłkę zwrócono nadawcy jako niepodjętą. W dniu 11 kwietnia 2013 r. podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do dokonania tej czynności. Odnotowania bowiem wymaga, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpatrywanym przypadku skarżący wniósł skargę w dniu 11 kwietnia 2013 r. Tymczasem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności bezskutecznie upłynął mu z dniem 10 kwietnia 2013 r. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zaskarżoną decyzję uznać należało za doręczoną w dniu 11 marca 2013 r., a podstawę tej kwalifikacji stanowi art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: o.p. Przepis ten ma zastosowanie w postępowaniu podatkowym w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi ani bezpośrednio, o czym stanowi art. 148 o.p., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 149 o.p. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego, przechowywane jest ono w jego placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 150 § 1 o.p.). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w tym miejscu, przy czym powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni (art. 150 § 1a o.p.). Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, to jest czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 o.p.). O wykonaniu tych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na kopercie, w której wysłano do pełnomocnika podatnika zaskarżoną decyzję. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej wskutek niezastania adresata, a na drzwiach pomieszczenia, w którym wykonuje on swe czynności zawodowe, umieszczono o tym zawiadomienie. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 25 lutego 2013 r., powtórnie – w dniu 5 marca 2013 r., natomiast w dniu 12 marca 2013 r. przesyłkę tę zwrócono, jako niepodjętą, nadawcy. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 150 § 1 o.p., upłynął z dniem 11 marca 2013 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest zaś stwierdzenie, że skargę do sądu administracyjnego na doręczoną w ten sposób decyzję organu odwoławczego podatnik mógł wnieść najpóźniej w środę 10 kwietnia 2013 r. Uczynił to jednakże w dniu 11 kwietnia 2013 r. Dlatego skargę tę należało odrzucić na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.