I SA/Gl 623/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w G. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku K. C. na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...], obejmującego należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za okres 2000 r. Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez K. C., reprezentowaną przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, "utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]r. Nr [...]". Postanowienie to zostało doręczone w dniu 8 marca 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. Następnie postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. sprostował z urzędu błąd pisarski w wydanym przez siebie postanowieniu z dnia [...] r., nr [...], prawidłowo oznaczając organ, którego rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy, czyli Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w G.. Postanowienie to zostało doręczone w dniu 14 marca 2013 r. W dniu 15 kwietnia 2013 r. K. C., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...]. Jednocześnie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazując skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Wobec powyższego wniósł o jej odrzucenie. W przypadku natomiast uwzględnienia przez Sąd wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi, organ wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej oraz organowi w dniu 5 lipca 2013 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. Na postanowienie z dnia 24 czerwca 2013 r. nie wniesiono zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z dnia 19 stycznia 1951 r., nr 4, poz. 28 ze zm.) dniami wolnym od pracy są niedziele. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż koniec terminu do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia postanowienia, tj. od dnia 8 marca 2013 r., przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy tj. w niedzielę 7 kwietnia 2013 r. Za ostatni dzień terminu uznać zatem należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek - 8 kwietnia 2013 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 15 kwietnia 2013 r., a więc po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Należy przy tym odnotować, że postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Na postanowienie strony nie wniosły zażalenia. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.