I SA/Gl 625/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lipca 2007 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 października 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 31 października 2007 r. Skarżąca nie wniosła sprzeciwu. Wobec powyższego ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana, a następnie w dniu 12 grudnia 2007 r. odesłano ją do Sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Wpis od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, publ. ONSAiWSA 2006/1/12). Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż postanowieniem z dnia 15 października 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy., a postanowienie to wobec braku sprzeciwu stało się prawomocne. Dlatego też ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przyjąć jednak trzeba, że termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie. Stosownie bowiem do art. 73 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania lub w miejscu wskazanym przez niego jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe – w takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Odnotowania przy tym wymaga, iż przepis ów wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 268) został uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. W konsekwencji termin siedmiodniowy, po upływie którego doręczenie uważa się za dokonane, należy liczyć – w myśl § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) stosowanego na podstawie odesłania zawartego w art. 65 § 2 ppsa – dopiero od daty wspomnianego ponowienia zawiadomienia, tj. powtórnego awizowania przesyłki. Skoro zatem przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu awizowano po raz drugi w dniu 4 grudnia 2007 r., to trzeba przyjąć, że wezwanie to doręczono z dniem 11 grudnia 2007 r., a co za tym idzie że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 18 grudnia 2007 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.