I SA/Gl 625/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej: organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] nr [...] określającą L. P. (dalej: skarżący albo strona) wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł oraz odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń 2010 r. w kwocie [...] zł i za kwiecień 2010 r. w kwocie [...] zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego pełnomocnik skarżącego wniósł o wstrzymanie jej wykonania przez organ, zaś w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku – przez Sąd. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, gdyż prowadzone postępowanie egzekucyjne doprowadzić może do sprzedaży nieruchomości skarżącego "po cenie znacznie odbiegającej in minus od możliwej do uzyskania ceny rynkowej". Stwierdził, że w połączeniu z faktem obecnej dekoniunktury na rynku nieruchomości może to prowadzić do istotnego zubożenia skarżącego. Postanowieniem z dnia [...] organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej: P.p.s.a., sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać następnie należy, że inicjatywa do wskazania na istnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje stronie skarżącej, która winna taki stan rzeczy uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wskazanie we wniosku na okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W orzecznictwie akcentuje się, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2914/12, LEX nr 1240731). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, LEX nr 1500173). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej ale również na analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił istnienia przesłanek warunkujących możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika, że w dniu 11 marca 2015 r. oraz 27 marca 2015 r. wpisane zostały hipoteki na nieruchomościach skarżącego w celu zabezpieczenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały jednak podjęte żadne czynności w zakresie egzekucji z tychże nieruchomości. W ocenie Sądu okoliczność ustanowienia hipoteki na nieruchomości skarżącego nie uzasadnia przyznania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji, gdyż nie stanowi ona przesłanki wstrzymania wykonania aktu. Podkreślić przy tym dodatkowo należy, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, iż wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego spowoduje skutki, o jakich mowa w uzasadnieniu wniosku. Wywody zawarte we wniosku powinny zostać bowiem połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych danych, obrazujących sytuację strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). Pełnomocnik skarżącego nie przedstawił jednak faktów, które obrazowałyby aktualną sytuację finansową strony ani okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że argumenty pełnomocnika dotyczące możliwości sprzedaży, w toku egzekucji, nieruchomości skarżącego po cenie znacznie odbiegającej od stawek rynkowych są twierdzeniami jedynie hipotetycznymi i w okolicznościach niniejszej sprawy nie mogą przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Końcowo zauważyć należy, że Sąd nie dostrzegł również nadzwyczajnych okoliczności, które mogłyby przemawiać za wstrzymaniem wykonania decyzji, analizując akta administracyjne sprawy. Z uwagi na to, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.