I SA/Gl 633/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu miasta w 2010 i 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] określającą A sp. z o.o. w G. kwotę dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu Miasta R. w łącznej wysokości [...] zł. W skardze na powyższą decyzję Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten skierowała na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a.") do organu. W przypadku zaś jego nieuwzględnienia przez organ, powołała się również na art. 61 § 3 wspomnianej ustawy. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że przedłożona dokumentacja potwierdza, iż wykonanie decyzji i dalsze trwanie egzekucji zagraża dalszemu funkcjonowaniu prowadzonych przez nią szkół, a w konsekwencji może spowodować utratę możliwości pobierania przez słuchaczy dalszej nauki, co należy wziąć pod uwagę mając na względzie słuszny interes społeczny. Ponadto wskazała, że z uwagi na poczynioną w skardze argumentację istnieją wątpliwości co do legalności zaskarżonej decyzji z punktu widzenia obowiązujących przepisów prawa. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne Spółka wskazała, że Sąd rozpoznając przedmiotowy wniosek powinien wziąć pod uwagę nie tylko przedstawione przez skarżącą okoliczności, ale także dokonać analizy całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wskazując dalej na orzecznictwo sądowe Spółka podniosła, że przepisy dotyczące wstrzymania wykonania nie nakładają na skarżącego bezwzględnego obowiązku uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek. Podkreśliła przy tym, że nie można także utożsamiać uprawdopodobnienia z udowodnieniem. Zaznaczyła, że prowadzenie szkół niepublicznych wiąże się z ponoszeniem szeregu wydatków, które stanowią m.in. opłaty z tytułu czynszu najmu pomieszczeń, wynagrodzenia pracowników i kadry nauczycielskiej, opłaty telefoniczne, zakup materiałów dydaktycznych dla uczniów. Dodatkowo nie wszystkie wydatki podlegają rozliczeniu z dotacji oświatowej i skarżąca musi ponieść je ze środków własnych. Podkreśliła, że nie pobiera od słuchaczy żadnych opłat, a jedynym źródłem prowadzonej działalności oświatowej są otrzymywane dotacje oświatowe. Podniosła, że egzekucja kwoty [...] zł wraz z odsetkami spowoduje, że skarżąca nie będzie w stanie utrzymać prowadzonych szkół, gdyż nie znajdzie środków na ich bieżące utrzymanie. Nadto zdaniem skarżącej nie bez znaczenia pozostaje fakt, że cała przekazana w latach 2010-2011 wysokość dotacji, która stanowi należność objętą decyzją, została przeznaczona na pokrycie wydatków bieżących i wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem. Zaznaczyła, że zamknięcie szkół uniemożliwi przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, gdyż konsekwencje finansowe wykonania decyzji na obecnym etapie postępowania skarżąca będzie ponosiła jeszcze przez wiele lat. W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się nie tylko z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, ale spowodować może także trudne do odwrócenia skutki, tj. utratę dla słuchaczy możliwości ukończenia kształcenia. Uniemożliwienie kontynuowania nauki słuchaczom spowoduje trwałe konsekwencje, które nie będą możliwe do odwrócenia, gdyż żaden ze słuchaczy nie będzie mógł w zakładanym przez siebie terminie ukończyć roku szkolnego. Reasumując Spółka podniosła, że zagrożenia płynące z wykonania decyzji, całokształt okoliczności sprawy oraz wysokość kwoty objętej zaskarżoną decyzją uzasadniają wstrzymanie jej wykonania. Do wniosku skarżąca załączyła m.in. bilans Spółki na koniec grudnia 2017 r., który po stronie aktywów i pasywów wskazuje na sumę bilansową rzędu [...] zł oraz jednostronny rachunek zysków i strat na koniec grudnia 2017, w którym Spółka wykazała stratę w kwocie [...] zł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wskazał, że nie podejmował czynności związanych z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które w świetle treści art. 61 § 3 p.p.s.a., polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić także należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez skarżącą we wniosku, jak również dokumentacja złożona na potrzeby postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy, a dotycząca sytuacji finansowej Spółki oraz fakt uiszczenia wpisu od skargi – mimo, że jak podnosiła skarżąca jego zapłacenie skutkować miało koniecznością zamknięcia prowadzonych przez nią szkół - nie dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że z załączonego do skargi odpisu z KRS Spółki wynika, że działalność związana z prowadzeniem szkół nie jest jedyną działalnością jaką może ona wykonywać, ani też nie jest to działalność wiodąca. Wpis przedmiotów działalności obejmuje bowiem 71 pozycji począwszy od produkcji wyrobów tartacznych, przez działalność wydawniczą, roboty budowlane, usługi hotelarskie, działalność gastronomiczną i turystyczną, prowadzenie restauracji i innych placówek gastronomicznych. Z przedłożonego rachunku zysków i strat wynika co prawda, że Spółka na koniec 2017 r. wykazała stratę w wysokości [...] zł, jednakże nie może ujść uwadze Sądu okoliczność, że strata ta w porównaniu do roku poprzedniego jest o połowę niższa, albowiem na koniec 2016 r. odnotowano stratę w wysokości [...] zł. Jednocześnie z bilansu Spółki wynika, że w skład majątku Spółki wchodzą aktywa w postaci środków trwałych, na które składają się "budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej" o wartości bilansowej [...] zł oraz "środki trwałe w budowie" o wartości bilansowej [...] zł. Z raportów kasowych Spółki wynika przy tym, że osiąga ona: - przychody (oznaczone jako utarg) z tytułu prowadzenia restauracji B, które w miesiącu kwietniu 2018 r. wyniosły [...] zł, jednakże w maju 2018 r. już [...] zł, zaś w miesiącu czerwcu 2018 r. [...] zł; - przychody z prowadzenia [...] – w kwietniu 2018 r. - [...], w maju 2018 r. [...] zł oraz w czerwcu 2018 r. [...] zł. Ponadto z ww. raportów kasowych wynika, że odnotowuje ona wpłaty dokonywane przez prezesa jej zarządu w wysokościach: [...] zł w kwietniu 2018 r., [...] zł w maju 2018 r. oraz [...] zł w czerwcu 2018 r. Jednocześnie ze złożonych deklaracji z tytułu podatku VAT za okres styczeń-czerwiec 2018 r. wynika, że Spółka jako podstawę opodatkowania wskazała: w styczniu 2018 r. kwotę [...] zł, w lutym 2018 r. kwotę [...] zł, w marcu 2018 r. kwotę [...] zł, w kwietniu 2018 r. [...] zł, w maju 2018 r. [...] zł, zaś w czerwcu [...] zł. Powyższe ustalenia wskazują zatem, że po pierwsze Spółka prowadzi działalność gospodarczą, która przynosi jej stałe dochody przewyższające wysokość miesięcznej dotacji przeznaczanej na prowadzenie szkół objętych zaskarżoną decyzją. Po drugie posiada majątek, który znacznie przekracza orzeczoną w zaskarżonej decyzji kwotę dotacji do zwrotu, a który to majątek może być przedmiotem egzekucji. To zaś oznacza, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji stanie przed realną groźbą zamknięcia szkół, w związku z czym zostanie wyrządzona szkoda, której ewentualne naprawienie poprzez zwrot środków pieniężnych – nie będzie możliwe. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały zatem spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym uznać należało, że w sprawie nie zaistniały podstawy do udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. Na marginesie zważyć należy, iż dla oceny zasadności wniosku bez znaczenia pozostawał sformułowany we wniosku o wstrzymanie wykonania argument dotyczący wątpliwości co do legalności zaskarżonej decyzji. Przyjdzie bowiem zauważyć, że kwestia ta będzie badana przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na tą okoliczność na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia