I SA/Gl 634/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: przywrócić termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy; Zarządzeniem z dnia 23 września 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie Referendarz wskazał, że przesyłkę sądową zawierającą wezwanie do złożenia urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy, którą skarżąca odebrała w dniu [...] 2010r., awizowano dwukrotnie tj. w dniu [...] i [...] 2010r. w związku z czym przyjęto, iż wezwanie Referendarza doręczono skarżącej ze skutkiem na dzień 26 sierpnia 2010r., co jest wynikiem regulacji zawartej w art. 73 ustawy Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei urzędowy formularz wpłynął do Sądu w dniu 6 września 2010r. (data nadania w urzędzie pocztowym), tymczasem termin do jego złożenia upłynął w dniu [...] 2010r. Z treścią powyższego zarządzenia skarżąca zapoznała się w dniu [...] 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru) mimo, iż skutek jego doręczenia podobnie jak w przypadku wcześniejszej przesyłki kierowanej do skarżącej, zawierającej wezwanie Referendarza sądowego, nastąpił wcześniej bowiem już w dniu [...] tj. z upływem czternastego dnia od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. W dniu [...] 2010 r. (data nadania) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy. Wskazała, że odebrała przesyłkę w dniu [...] 2010r. z uwagi na jej czasową nieobecność w miejscu stałego zamieszkania. Odebrała ją jednakże w obowiązującym dla poczty terminie, albowiem przesyłka nie została zwrócona jeszcze do nadawcy. Po odebraniu przesyłki w obowiązującym terminie siedmiu dni, przesłała do Sądu w dniu 6 września 2010r. prawidłowo wypełniony wniosek PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Uznać zatem należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Wskazana, bowiem przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu –niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego– ustała z chwilą rzeczywistego wydania jej odpisu zarządzenia o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy, czyli w dniu [...] 2010 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2010 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku. W ocenie Sądu skarżąca uprawdopodobniła, że niemożność terminowego złożenia urzędowego formularza, zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez nią. Wskazana, bowiem przez nią przeszkoda, polegająca na nieprawidłowym wydaniu przesyłki zawierającej wezwanie Referendarza sądowego, była całkowicie od skarżącej niezależna i nie mogła ona jej w żaden sposób zapobiec. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta utrudniła skarżącej dochowanie terminu. Miała ona prawo pozostawać w mylnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania jej przesyłki stanowi zarazem dzień jej doręczenia. Zatem uchybienie procesowe, którego się dopuściła nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez skarżącą. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.