I SA/Gl 635/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. spółka akcyjna w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 19 kwietnia 2024 r. nr 2401-IEE.7192.175.2024.5/LF/ UNP: 2401-24-107512 w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty przez dłużnika zajętej wierzytelności p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 26 kwietnia 2024 r. G. spółka akcyjna w S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 4 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 4 czerwca 2024 r., w piśmie z dnia 10 czerwca 2024 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo sądowe z dnia 10 czerwca 2024 r., została doręczona skarżącej w dniu 17 czerwca 2024 r. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Nie usunięto również braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z kolei stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 28 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. przewiduje, że organ reprezentujący spółkę prawa handlowego (osobę prawną) ma obowiązek wykazania swojego umocowania do działania w jej imieniu przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącą nie została należycie opłacona. Nie wykazano również odpowiednim dokumentem sposobu reprezentacji skarżącej, w tym osób uprawnionych do działania w jej imieniu. Skarżąca została przy tym w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braku formalnego i braku fiskalnego skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 10 czerwca 2024 r. z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącej w dniu 17 czerwca 2024 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżąca mogła usunąć braki skargi upłynął z dniem 24 czerwca 2024 r. (poniedziałek). W tym terminie skarżąca nie podjęła czynności zmierzających do sanowania braków skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym oraz brakiem formalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.