I SA/Gl 637/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-07-22

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który wykazał trudną sytuację materialną i poprzednio uzyskał prawo pomocy, może zostać zwolniony od kosztów sądowych w kolejnym postępowaniu?
Ratio decidendi
Skarżący, który wykazał trudną sytuację materialną, nie posiada stałych dochodów, mieszka w krytycznych warunkach i poprzednio uzyskał prawo pomocy, może zostać zwolniony od kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy służy realizacji prawa do sądu, a pominięcie tych okoliczności byłoby sprzeczne z tą dyrektywą.
Stan faktyczny
Skarżący H. S. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w związku z odpowiedzią na wezwanie do uiszczenia wpisu. Oświadczył, że nie pracuje, nie posiada renty ani emerytury, utrzymuje się ze zbierania złomu i surowców wtórnych, a jego warunki mieszkaniowe są krytyczne. W przeszłości skarżący uzyskał już prawo pomocy w innej sprawie, gdzie również wykazano jego trudną sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, H. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od kosztów sądowych (patrz druk PPF dnia 9 lipca 2014 r.). W motywach wniosku oświadczył, że nie stać go na ponoszenie rzeczonych kosztów, gdyż nie pracuje i nie posiada renty, ani emerytury. Skarżący nie uzyskuje nadto zasiłku z pomocy społecznej. Oświadczył, że utrzymuje się ze zbierania złomu i surowców wtórnych. Wsparcie w postaci wyżywienia uzyskuje w instytucjach charytatywnych. Zeznał przy tym, że mieszka "w szopie bez wody" usytuowanej na działce, która do niego należy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest współwłaścicielem (udział wynoszący ½) domu (w tym miejscu skarżący dodał "w licytacji przez komornika") oraz działki o pow. 3 arów. Ustalono nadto, że skarżący zwracał się już uprzednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy, a jego wniosek rozpatrzono pozytywnie. Mocą postanowienia z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 842/13 ustanowiono dla skarżącego adwokata, akcentując w ustaleniach faktycznych, że H. S. jest osobą utrzymującą się wyłącznie ze zbieractwa surowców wtórnych. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącego, posiłkując się ustaleniami dokonanymi w wyżej wymienionej sprawie stwierdzić trzeba, że w przypadku H. S. zachodzą okoliczności, które pozwalają na uwzględnienie jego żądania. Jest on wszak osobą samotną, bez stałych dochodów i mieszkającą w krytycznych warunkach. Pominięcie tych wszystkich okoliczności pozostawałoby w sprzeczności z dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, realizacji którego służy przecież instytucja prawa pomocy. Z uwagi na zbieżność oświadczeń skarżącego, tj. tego, które złożone zostało w niniejszym postępowaniu, jak i tego, złożonego w ramach poprzednio rozpoznanego wniosku, odstąpiono obecnie od wezwania go do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Taki stan rzeczy niewątpliwie wpływa na zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 7 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło