I SA/Gl 647/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 marca 2025 r. nr 2401-IOD-1.4100.1.2025.11.IL UNP: 2401-25-076270 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2017 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia P sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2025r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób jej reprezentacji (np. odpis z KRS) oraz poprzez podpisanie skargi przez osobę uprawnioną do reprezentacji spółki a także poprzez przedłożenie brakujących stron skargi, obejmujących w szczególności wnioski, uzasadnienie skargi i podpis, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazano jednocześnie skarżącej, że wniesiona skarga obejmuje jedynie strony o nr 1 i 2, zaś z numeracji wynika, iż skarga winna zawierać 6 stron. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi była awizowana po raz pierwszy w dniu 9 czerwca 2025 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata, oraz powtórnie w dniu 17 czerwca 2025 r. W dniu 24 czerwca 2025 r. zarządzony został zwrot przesyłki do nadawcy jako niepodjętej w terminie. Na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi spółka nie udzieliła jakiejkolwiek odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 28 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z kolei z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak -Molczyk [w:] T. Woś, H. Krysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Ponadto każde pismo strony, w tym skarga, powinno zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Natomiast, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia jej braków formalnych w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. W razie nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd odrzuci ją postanowieniem, przy czym może to zrobić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, którymi skarga ta była dotknięta. Nie zawierała ona bowiem wszystkich stron, w szczególności brak było podpisu osoby uprawnionej do reprezentacji spółki oraz wniosków, do skargi nie został też dołączony dokument, który wykazywałby umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji skarżącej. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej z dniem 23 czerwca 2025 r. w drodze fikcji doręczenia, przewidzianej w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W rozpatrywanej sprawie przesyłka pocztowa, zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi była dwukrotnie awizowana, najpierw w dniu 9 czerwca 2025 r., a następnie w dniu 17 czerwca 2025 r., po czym została zwrócona jako niepodjęta w terminie. W świetle omówionej wyżej regulacji, wyrażonej w art. 73 § 4 p.p.s.a., oznacza to, że skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił z dniem 23 czerwca 2025 r. W konsekwencji niezbędnym staje się stwierdzenie, że termin, do którego skarżąca mogła skutecznie uzupełnić braki formalne skargi upływał z dniem 30 czerwca 2025 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.