I SA/Gl 650/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja - Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenie zaległości podatkowej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: przywrócić termin. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę B. S. i W. S. na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego od skargi po wyznaczonym siedmiodniowym terminie. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że przesyłki polecone zawierające wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi adresowane do skarżących, zostały awizowane w dniu 21 listopada 2016 r., a następnie awizowane powtórnie w dniu 29 listopada 2016 r. Przesyłki powyższe zostały następnie wydane skarżącej w dniu 6 grudnia 2016 r. Sąd wyjaśnił, że skoro przesyłki te były awizowane w dniach 21 i 29 listopada 2016 r., to ich doręczenie – zgodnie z regułą zawartą w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 5 grudnia 2016 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 12 grudnia 2016 r. Skarżący uiścili natomiast wpis od skargi w dniu 13 grudnia 2016 r., a więc już po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Jednocześnie Sąd pouczył skarżących o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis powyższego postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r. został doręczony skarżącym w dniu 6 marca 2017 r. W dniu 13 marca 2017 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić, iż przyczyna uchybienia terminu – niewiedza co do rzeczywistego początku biegu terminu w związku z zastosowaniem trybu doręczenia zastępczego – ustała z chwilą doręczenia skarżącym odpisu postanowienia z dnia 6 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi, czyli w dniu 6 marca 2017 r. Wniosek zaś został złożony w dniu 13 marca 2017 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04, zob. też B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219). W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnili, że niemożność terminowego uiszczenia wpisu od skargi zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych. Niewątpliwie bowiem przeszkoda, polegająca na nieprawidłowym wydaniu przesyłek zawierających wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi, była całkowicie od skarżących niezależna i nie mogli oni jej w żaden sposób zapobiec. Oczywistym przy tym jest, że przeszkoda ta utrudniła skarżącym dochowanie terminu. Mieli oni prawo pozostawać w błędnym przekonaniu, że dzień rzeczywistego wydania przesyłek stanowi zarazem dzień ich doręczenia. W konsekwencji uchybienie procesowe, którego się dopuścili nastąpiło z przyczyn usprawiedliwionych, niezawinionych przez nich. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.