I SA/Gl 655/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. i A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżących od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego do skargi w kwocie 100 zł, H. Z. i A. Z. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od obowiązku uiszczenia rzeczonej opłaty (patrz pismo z dnia 16 lipca 2015 r.). W dalszej kolejności, w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyli na urzędowym formularzu (druk z dnia 28 lipca 2015 r.). W tych ramach skarżący wnieśli o zwolnienie ich do kosztów sądowych. W motywach wniosku oświadczyli, że H. Z. ma 74 lata i jest emerytem niezdolnym do pracy od 1993 r. Drugi ze skarżących mieszka razem z ojcem i ma 45 lat. A. Z. jest bezrobotny; stara się przy tym o uruchomienie własnej działalności gospodarczej w branży usługowej. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący posiadają dom o pow. 105 m2 usytuowany na działce o pow. 684 m2. Posiadają nadto łąkę o powierzchni 17 arów. Jedynym źródłem dochodu w ich wspólnym gospodarstwie pozostaje emerytura H. Z. w kwocie 1.126,29 zł. Skarżący wspomnieli nadto, że zaciągnęli kredyt w kwocie 1500 zł z przeznaczeniem na zakup nowego kotła CO. Odpowiadając na wezwanie referedanrza sądowego do uzupełnienia wniosku, skarżący nadesłali kserkopię dokumentów, w tym m.in.: potwierdzenia wypłaty świadczenia emerytalnego na rzecz H. Z. (dochód – 1337,68 zł, zaliczka na podatek – 91 zł, składki na ubezp. społeczne – 120,39); potwierdzenia wpłaty na rzecz A S.A. na kwotę 26,78 zł; pokwitowania wpłaty kwoty 85 zł tytułem “podatek II rata" i 87 zł tytułem “podatek I rata"; dowodu wpłaty kwoty 138,56 zł na poczet spłaty kredytu; harmonogramu spłaty kredytu na łączną kwotę 1.628,16 zł; potwierdzenia wpłaty 17 zł z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi; potwierdzeń wpłat za dostawę energii (srednia należność z okresu pięciu miesiecy wynosi 120 zł; decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015 r. (należność z tego tytułu wynosi 343 zł). Dodatkowo A. Z. przedstawił kopię jego pisma skierowanego do GOPS w K. w prośbą o “sporządzenie propozycji pomocy". Trzeba w tym miejscu odnotować, że skarżący wielokrotnie zwracali się o przyznanie prawa pomocy. Ich wnioski w większości przypadków uwzględniano. Ostatnio postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. w sprawie I SA/Gl 655/14 przyznano skarżącym adwokata, zaś postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1037/14 zwolniono ich od kosztów sądowych. Wspomniane orzeczenia uwzględniały również wcześniejsze stanowisko sądów administracyjnych, w tym w sprawach: II SA/Gl 174/13 i II SA/Gl 1603/13. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżących, posiłkując się ustaleniami dokonanymi w wyżej wymienionych orzeczeniach zapadłych w tutejszym Sądzie, stwierdzić trzeba, że w przypadku skarżących zachodzą okoliczności, które pozwalają na uwzględnienie ich żądania. Przyjęto bowiem, że dochód skarżących stanowi kwotę 1126,29 zł. Z kolei stałe udokumentowane w tej sprawie wydatki wynoszą około 330 zł, przy czym trzeba przyjąć, że na potrzebę rozpoznania niniejszego wniosku skarżący nie wspomnieli jeszcze o innych, niezbędnych wydatkach takich jak zakup opału czy lekarstw. Uznano więc w tej sprawie, że kwota jaka pozostaje do dyspozycji jednego skarżącego z przeznaczeniem na żywność, ubrania i środki higieny to co najwyżej 400 zł. Kwota ta nie pozwoli na partycypację w kosztach sądowych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.