I SA/Gl 656/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 27 lipca 2009 r. (data nadania) S. S. złożył skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 sierpnia 2009 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 31 sierpnia 2009 r., a następnie po raz drugi w dniu 8 września 2009 r., po czym jako niepodjętą w terminie zwrócono nadawcy. Wezwanie do chwili obecnej nie zostało wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Przyjąć jednak trzeba, że w rozpatrywanym stanie faktycznym termin wyznaczony wezwaniem upłynął bezskutecznie. Stosownie bowiem do art. 73 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej (§ 1), pozostawiając dwukrotnie zawiadomienia o tym m. in. w skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata (§ 2 i 3), przy czym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu (§ 4). W konsekwencji uznać trzeba, że doręczenie wezwania skarżącemu nastąpiło z dniem 14 września 2009 r., a co za tym idzie, że zakreślony w wezwaniu termin usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 21 września 2009 r. (poniedziałek). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.