I SA/Gl 662/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-10-19

Skład orzekający: Sędzia NSA Przemysław Dumana

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez kilku skarżących, z których część nie uzupełniła braków formalnych (brak własnoręcznego podpisu, brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia) w wyznaczonym terminie, powinna zostać odrzucona w całości, czy tylko w części dotyczącej tych skarżących?
Ratio decidendi
Skarga złożona przez kilku skarżących, z których część nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie, powinna zostać odrzucona w części dotyczącej tych skarżących, którzy nie usunęli braków. Sąd odrzucił skargę M. O. i M. O. z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, podczas gdy skarga M. K. została uzupełniona i mogła być dalej procedowana.
Stan faktyczny
M. K. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w dniu 2 lipca 2009 r. W dniu 9 lipca 2009 r. skargę na tę samą decyzję złożyli również M. O. i M. O. Ich skarga nie zawierała własnoręcznych podpisów. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi (podpisanie) oraz do podania wartości przedmiotu zaskarżenia. M. K. uzupełnił braki, natomiast M. O. i M. O. nie uczynili tego w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę M. O. i M. O.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., M. O., M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę M. O. i M. O.. W dniu 2 lipca 2009 r. (data nadania) M. K. złożył skargę na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, zaś w dniu 9 lipca 2009 r. (data nadania) skargę na tę decyzję złożyli również M. O. i M. O.. Ta ostatnia skarga nie zawierała własnoręcznych podpisów skarżących, lecz jedynie podpisy naniesione w sposób mechaniczny. Wobec powyższego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 sierpnia 2009 r., wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano ich przy tym, że brak ten może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub podpisanie skargi w siedzibie tutejszego organu. Ponadto wezwano skarżących M. O., M. O. i M. K. do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wspomniane wezwanie została doręczona M. K. w dniu 3 września 2009 r., zaś pozostałym skarżącym w dniu 4 września 2009 r. W dniu 14 września 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo M. K., nadane w dniu 9 września 2009 r., w którym uzupełnił on brak formalny skargi. Do chwili obecnej nie zostały natomiast uzupełnione braki formalne skargi wniesionej przez pozostałych skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ppsa wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 ppsa. W myśl więc art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). Wezwanie o uzupełnienie obu powyższych braków stanowi zatem wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi, o którym mowa w art. 49 ppsa. Zgodnie z jego treścią, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braków skargi M. O. i M. O., wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie z dniem 11 września 2009 r. Wobec powyższego skargę M. O. i M. O. należy odrzucić i dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło