I SA/Gl 663/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w kwestii wniosku skarżącego z dnia 14 lipca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi H.S. w piśmie z dnia 14 lipca 2014 r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku jego uiszczenia. Ponieważ wniosek ten nie odpowiadał wymaganiom przewidzianym w art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy pismem z dnia 21 lipca 2014 r. wezwał skarżącego do złożenia go na urzędowym formularzu PPF, według załączonego wzoru, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie – co wynika z adnotacji dokonanych przez listonosza na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz na kopercie – została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 28 lipca 2014 r., na skutek nieobecności skarżącego w miejscu jego zamieszkania (o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej), a następnie awizowana powtórnie w dniu 5 sierpnia 2014 r. W dalszej kolejności, wobec nie odebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w C. dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Następnie zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Z kolei w dniu 17 września 2014 r. H.S., w terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności, wniósł sprzeciw na powyższe zarządzenie, w którym wskazał, że odbiera wszelką korespondencję z Sądu i wszystkie braki zostały przez niego uzupełnione. Dodał, że nie otrzymał "żadnego awiza z Sądu z dnia 28 lipca 2014 r. i 5 sierpnia" i że "tego typu przesyłki" do niego nie dotarły, co można zweryfikować. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa" w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 252 § 2 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu, stanowiącym załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Natomiast w świetle art. 257 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazać w tym miejscu przyjdzie, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa sądowoadministracyjnego, niezachowanie określonego w art. 252 § 2 ppsa wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 ppsa, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. w ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Zwrócić należy także uwagę na art. 73 ppsa, zgodnie z którym, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu została awizowana po raz pierwszy w dniu 28 lipca 2014 r., a następnie po raz drugi w dniu 5 sierpnia 2014 r., to doręczenie – zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa – nastąpiło z dniem 11 sierpnia 2014 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął z dniem 18 sierpnia 2014 r. W zakreślonym terminie wniosek nie został uzupełniony, albowiem skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 257 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.