I SA/Gl 663/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. oraz odsetki od zaniżonych zaliczek na ten podatek postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...] określającą skarżącej spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku odchodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2014 r. w łącznej kwocie [...] zł oraz wysokość odsetek od zaniżonych zaliczek miesięcznych w łącznej kwocie [...] zł. Na ww. decyzję organu drugiej instancji skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała na swą niekorzystną sytuację organizacyjną i finansową. Podała, że aktualnie nie zatrudnia żadnych pracowników na umowę o pracę. Spółka korzysta ze wsparcia w postaci dofinasowania unijnego. Ponadto nie posiada tak ogromnych środków na zapłatę zobowiązania podatkowego, bowiem aktualne saldo na rachunku bankowym spółki wynosi [...] zł. Na koniec podano, że wykonanie decyzji ostatecznej wydanej w tejże sprawie niewątpliwie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci braku finansowych możliwości realizacji zobowiązań między innymi wynikających z umowy o dofinansowanie projektu, a także podjęcia przez zarząd spółki decyzji o postawieniu spółki w stan likwidacji. Spowoduje to niewątpliwie trudne do odwrócenia skutki między innymi w postaci sankcji wynikających z umowy o dofinasowanie (zwrot środków). Do wniosku załączono kopię umowy o dofinansowanie w ramach działania 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B 8 osi priorytetowej Społeczeństwo informacyjne - zwiększenie innowacyjności gospodarki Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Zgodnie z treścią tejże umowy skarżąca uzyskała dofinansowanie na realizację Projektu " Wzrost efektywności procesów biznesowych poprzez integrację systemów informatycznych" w wysokości [...] zł. Nadto przedstawiono kopię wyciągu z rachunku bankowego spółki, potwierdzającego wysokość wskazanego przez nią salda. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa do wykazania tego typu przesłanek przysługuje więc skarżącym, a ich istnienie strona skarżąca winna uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie twierdzeń skarżących - działający w tym przypadku wyłącznie na ich wniosek - Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. W doktrynie przyjmuje się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający ogólny wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Skarżący winien objaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania skutków zdefiniowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., co dodatkowo powinno znaleźć potwierdzenie w dokumentach źródłowych, dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Konieczna jest zatem spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione stosownych dowodów nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. postanowienie NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13). Tymczasem w niniejszej sprawie do akt nie złożono żadnych dowodów, które uprawdopodabniałyby wskazywane przez skarżącą okoliczności i które pozwoliłyby na dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na możliwość wyrządzenia skarżącej szkody. W uzasadnianiu wniosku o wstrzymanie przedstawiono argumenty przemawiające zdaniem skarżącej za wstrzymaniem wykonania aktu, jednakże w żaden sposób nie skonkretyzowano sytuacji finansowej skarżącej. Okolicznością, która – zdaniem skarżącej – świadczy o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest aktualna sytuacja organizacyjna i finansowa spółki. Wszelako w ocenie Sądu, same twierdzenia strony skarżącej nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Poza złożeniem wniosku i jego uzasadnieniem, skarżąca nie wykazała i nie udokumentowała swojej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej. Prócz umowy o dofinasowanie unijne oraz wyciągu z rachunku bankowego skarżącej za okres od dnia 30 kwietnia 2018 r. do 8 maja 2018 r. nie przedłożono wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować aktualną kondycję finansową skarżącej oraz potwierdzających możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wniosku. Sąd zauważa ponadto, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por.: postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku skarżącego, ale również na ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Brak wszelako w aktach sprawy dowodów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji . Mając zatem na uwadze wszystko powyższe, wobec nie wykazania przez skarżącą istnienia przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz ograniczenia się do twierdzeń, nie popartych żadną dokumentacją, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.