I SA/Gl 664/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-07-22
Skład orzekający: Sędzia NSA Eugeniusz Christ
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika jednostki budżetowej, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki, może zostać rozpoznana merytorycznie?Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika jednostki budżetowej, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki (np. statutu województwa), podlega odrzuceniu. Niewykonanie wezwania do uzupełnienia tych braków formalnych skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpoznania, a w przypadku skargi – jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Pełnomocnik A, jednostki budżetowej, wniósł skargę na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta C. dotyczącą opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Do skargi załączono pełnomocnictwa, które budziły wątpliwości co do ich ważności i zakresu. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych, w tym do złożenia pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu określającego zasady działania Zarządu Województwa. Pełnomocnik nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2013 r. sprawy ze skargi A w C. na interpretację indywidualną Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę.
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta C. uznał za nieprawidłowe stanowisko A w C., zgodnie z którym podmiot ten, jako jednostka budżetowa, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od części budowli, która zostanie wydzierżawiona i posłuży dzierżawcy do prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiocie gastronomii.
Na tę interpretację indywidualną pełnomocnik A, będący radcą prawnym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, do której załączył wierzytelne odpisy: dokumentu z dnia 1 grudnia 2006 r. stwierdzającego udzielenie mu pełnomocnictwa przez Dyrektora A oraz dokumentu z dnia 21 czerwca 2011 r., nr 00131/2011 stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa temu Dyrektorowi przez Zarząd Województwa [...].
W dniu 27 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału I wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika A do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:
– złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez Zarząd Województwa Dyrektorowi A i obejmującego reprezentowanie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi oraz pełnomocnictwa udzielonego przez tego Dyrektora (na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez Zarząd Województwa) wzywanemu pełnomocnikowi A do reprezentowania A w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi;
– złożenie dokumentu, z którego wynikałyby zasady oraz tryb działania Zarządu Województwa (statutu Województwa).
W wezwaniu tym zwrócono uwagę, że pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi A przez Dyrektora A pochodzi z daty wcześniejszej niż pełnomocnictwo udzielone temu Dyrektorowi przez Zarząd Województwa. Podkreślono też, że pełnomocnictwo udzielone Dyrektorowi przez Zarząd Województwa nie obejmuje zakresem postępowania przed sądami administracyjnymi, a ponadto zawiera klauzulę o niemożności przenoszenia go na inne osoby.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi A w dniu 5 czerwca 2013 r. i dotychczas nie spotkało się ono z żadną jego reakcją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
W myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W odniesieniu do wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych dokumentem takim jest statut województwa, gdyż to on określa zasady i tryb działania zarządu województwa, do którego zadań należy między innymi kierowanie, koordynowanie i kontrolowanie działalności takich jednostek, w tym zatrudnianie i zwalnianie ich kierowników [art. 41 ust. 2 pkt 6 i ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. - Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.)]. Poza tym, jak stanowi art. 57 § 1 tej ustawy, oświadczenia woli w imieniu województwa składa marszałek województwa wraz z członkiem zarządu województwa, chyba że statut województwa stanowi inaczej.
Niedołączenie tych dokumentów do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Skoro więc w rozpatrywanym przypadku wezwanie takie doręczono pełnomocnikowi A w dniu 5 czerwca 2013 r., to powinno być ono wykonane najpóźniej w środę 12 czerwca 2013 r. Jako że to nie nastąpiło, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić na podstawie ostatnio powołanego przepisu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło